ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٨٩ - غسل ميت احكام اموات

بهشت بشارت مى‌دهد.

٣٦٦- امير المؤمنين ٧ فرمود: همانا هنگامى كه مرگ مؤمن فرا رسد ملك الموت او را محكم ميبندد. (با بشارت به وعده‌هاى الهى و جايگاهش را در بهشت باو نمودن، و يا او را به عاقبت نكويش بشارت دادن و يا شايد با ديدن ملك الموت كه خود پيش درآمد دنياى بزرگتريست بر جاى خود ميخكوب مى‌شود و شايد هم اعتبارات ديگر) كه اگر چنين نكند او آرام نگيرد.

و هيچ كس نيست كه مرگ فرا پيش او آيد مگر آنكه پيامبر ٦ و ائمّه معصومين عليهم السّلام همگى با جسد مثالى برايش مجسم شوند بنحوى كه آنان را ميبيند، پس اگر مؤمن باشد آنان را چنان ميبيند كه دوستشان دارد، و اگر مؤمن نباشد ايشان را بدان صورت ميبيند كه دوستشان ندارد و دشمن دارد و خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد: فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ وَ أَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَ لكِنْ لا تُبْصِرُونَ‌ يعنى: پس چرا آنگاه كه جان بگلويش رسد روح او را باو باز نميگردانيد (اگر قدرت داريد) در صورتى كه در همان حال شما باو مينگريد، و ما در همه حال باو نزديكتر از شمائيم و ليكن شما نميبينيد. الواقعه: ٨٣ الى ٨٥.

يكى از شرح‌كنندگان كتاب گفته: «بايد توجّه داشت كه اين آيه مباركه از متشابهات آيات قرآنى است يعنى تأويل آن را جز خداوند تبارك و تعالى و رسول خدا ٦ و اهل بيت او عليهم السّلام حقّا هيچ كس نميداند و اخبار عديده باشارت و صراحت در تأويل اين آيه مباركه ذكر كرده است كه متأسفانه اين مقام را حوصله آن مقال نيست».