ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٠ - *(امير المؤمنين

چيز قرار ده كه ترا از من خشنود و راضى ميسازد [اى صاحب شكوه و بزرگوارى‌]، سپس آن حضرت سر خود را بلند نموده و به محمد نگريست و فرمود: اى محمد هر كس همانند وضوى من وضو گرفت و مثل گفتار من گفت خداى تبارك و تعالى از هر قطره‌اى از قطرات آب وضوى او فرشته‌اى بيافريند كه تقديس و تسبيح و تكبير او گويد، و خداوند ثواب و پاداش همه آنها را تا روز قيامت براى وى خواهد نوشت.

٨٥- و امير المؤمنين ٧ هنگامى كه وضو ميگرفت نميگذاشت كسى آب را بدست او ريزد، بآن حضرت عرض شد: اى امير مؤمنان چرا نميگذارى كه ايشان بر دست تو آب ريزند؟ آن حضرت فرمود: دوست ندارم كسى را در نمازم شريك بگيرم.

و خداى تبارك و تعالى فرموده است: فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً يعنى: هر كس را اميد به ديدار پروردگار بود، بايد عملش صالح باشد و شريك نگرداند با خدا هيچ كس را در پرستش. (كهف: آيه ١١٠).

٨٦- و امام باقر ٧ فرمود: امير المؤمنين ٧ نعلين عربى بر پا مسح ميكشيد و دست به زير تسمه‌هاى نعلين نميبرد.

٨٧- و امير المؤمنين ٧ هنگامى كه وضو ميگرفت ميفرمود: «بسم اللَّه و