ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨٩ - باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن

نشستن است).

و سجود آخرين مرتبه بندگى و پرستش فرزندان آدم نسبت به خداوندى است كه نام و يادش والا و بلند مرتبه است و نزديكترين حالات بندگان به خداوند عزّ و جلّ هنگامى است كه او در حال سجود است، و مستند اين سخن فرمايش خداوند عزّ و جلّ است كه ميفرمايد: وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ‌ (يعنى: سجده كن و تقرّب ياب).

٩٣٠- مردى از امير المؤمنين ٧ سؤال كرده گفت: اى پسر عموى نيكوترين آفريده خداوند سجده اول چه معنى دارد؟ يا معنى اين كار چيست؟

آن حضرت فرمود: تأويل آن اينست كه (گويا نمازگزار به زبان حال ميگويد) خداوندا تو ما را از اين مايه كه سر بر آن نهاده‌ايم يعنى زمين يا خاك آفريده‌اى و تأويل سر برداشتنت از سجده اينست كه خداوندا ما را از خاك بيرون آوردى و نشو و نما دادى، و در سجده دوم (گويا به زبان حال ميگوئى:) خدايا تو ما را به خاك باز خواهى گرداند، و سر برداشتنت از سجده دوم نيز تأويلش اينست كه: باز مرتبه ديگر (در روز قيامت) ما را از خاك بيرون خواهى آورد.

٩٣١- أبو بصير از امام صادق ٧ در باره علّت نماز سؤال كرد كه چرا در نماز دو ركوع و چهار سجود مقرّر گرديده است؟ آن حضرت فرمود: زيرا يك ركعت ايستاده برابر است با دو ركعت نشسته.