ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨٥ - باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن

اعضايم همگى براى خداوندى كه پروردگار جهانيان است خاشع شده‌اند)

سپس سه بار بگو: «سبحان ربّي العظيم و بحمده» (يعنى: بپاكى ياد ميكنم و تسبيح مى‌گويم پروردگار با عظمت و بسيار بزرگ خويش را در حالى كه شكر او نيز مى‌گويم) و اگر ذكر اخير را پنج بار بگوئى بهتر است، و اگر هفت بار تسبيح بگوئى باز بهتر است، و كافى است تو را كه سه بار تسبيح بگوئى به اين ترتيب: «سبحان اللَّه، سبحان اللَّه، سبحان اللَّه» و براى بيمار و كسى كه عجله داشته باشد يك تسبيح تمام و با تأنّى (كه درست لفظ را اداء كند) كافى است، سپس سر از ركوع بردار و دو دست خود را بلند كن و راست بايست و بگو: «سمع اللَّه لمن حمده و الحمد للَّه ربّ العالمين الرّحمن الرّحيم أهل الجبروت و الكبرياء و العظمة» (يعنى: خداوند شنيد دعاى حامدان را و اجابت فرمود و جميع محامد و ثناها مخصوص خداوندى است كه پروردگار عالميان است و بخشنده و مهربان. خداونديست كه شكوه بزرگوارى و جلالت و عظمت سزاوار اوست) البتّه گفتن «سمع اللَّه لمن حمده» كافى است آنگاه تكبير بگو هنگامى كه ايستاده‌اى و بسجود برو، و دستهاى خود را با هم و هماهنگ جلوى زانوانت بر زمين گذار.

٩٢٨- طلحه سلمى از امام صادق ٧ پرسيد: «به چه علّت در هنگام سجده دستها را روى زمين پيش از زانوان قرار ميدهند؟ آن حضرت فرمود: زيرا افتتاح‌