ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٣ - باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن

آن حضرت را بدين سبب به آخرين درجه كرامت رسانيد.

٩١٩- و فضل بن شاذان گويد: حضرت رضا ٧ در اين باره علّت ديگرى نقل كرده و آن اينست كه: فرمود: همانا تكبيرات در اوّل نماز هفت تكبير است بدان جهت كه اصل نماز واجب بر مردمان دو ركعت بود و ابتداى افعال آن در هفت موضع است: اوّل تكبيرة الاحرام، دوّم، تكبير رفتن بركوع، سوّم و چهارم تكبير براى رفتن به دو سجده، و پنجم تكبير ركوع ركعت دوّم، و ششم و هفتم دو تكبير رفتن به سجده‌هاى ركعت دوّم (پس مجموعا هفت تكبير مى‌شود) حال اگر شخصى در اوّل نماز هفت تكبير را با هم بگويد آنگاه در نماز تكبيرى را فراموش و يا سهو كند نقصى از اين جهت متوجّه نماز او نمى‌شود.

و اين علتهاى گوناگون كه ذكر شد همگى درست و صحيح است، و علّت بسيار كه براى امرى ذكر مى‌كنند بجهت افزايش تأكيد در آنست و داخل در تناقض گوئى نيست، و البتّه يك تكبير هم در افتتاح هر نماز كافى است.

٩٢٠- و نماز جماعت رسول خدا ٦ از همه مردم كاملتر و كوتاه‌تر و مرسوم آن حضرت چنان بود كه چون به نماز مى‌ايستاد ميفرمود: اللَّه أكبر بسم اللَّه الرّحمن الرحيم.