ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٤ - باب *(در بيان اوقات نمازها) *

آن خروسان بلند شد و همگى آنان بآواز در آمدند و جواب يك ديگر ميدادند در آن وقت نماز كن.

٦٧٠- و نيز حسين بن مختار از آن حضرت ٧ روايت كرده كه شخصى بآن حضرت عرضكرد: من اذان گو هستم هر روز كه هوا ابرى مى‌شود وقت را تشخيص نميدهم چه كنم؟ آن حضرت فرمود: هر گاه خروس سه بار پى در پى بانگ برداشت آفتاب از خطّ نصف النّهار گذشته و وقت نماز ظهر شده است.

و هر كس در روز ابرى بر خلاف جهت قبله نماز كند و بعد به اشتباه خود پى ببرد و قبله را تشخيص دهد، اگر هنوز وقت باقى است بايد نماز خود را اعاده كند، و اگر وقت گذشته است لازم نيست اعاده كند و او را كوششى كه براى قبله‌يابى كرده كافى است.

٦٧١- امام باقر ٧ فرمود: اينكه نماز را پس از گذشتن وقت بخوانم نزد من بهتر است تا اينكه نماز بخوانم در حالى كه شكّ داشته باشم كه وقت رسيده يا پيش از وقت است.

٦٧٢- معاوية بن وهب از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: مؤذّن مخصوص در گرماى ظهر خدمت پيامبر ٦ مى‌آمد كه اذان بگويد، پس رسول خدا ٦ باو ميفرمود: «أبرد، أبرد».