ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٢ - باب *(در بيان اوقات نمازها) *

٦٦٥- و امام صادق ٧ فرمود: هر كس نماز مغرب را بجا آورد و بعد مشغول تعقيبات شود و با هيچ كس سخن نگويد تا دو ركعت نماز بجا آورد اين نماز را در صحيفه اعمال او جزء ابرار در علّيّين مينويسند (زيرا خداوند متعال ميفرمايد: «إنّ كتاب الأبرار لفي علّيّين» يعنى: همانا نامه عمل نيكوكاران در علّيّين است. و اگر چهار ركعت بجاى آورد يا دو ركعت ديگر بر آن بيافزايد، ثواب حجّ مقبولى براى او مينويسند.

(مصنّف كتاب- رحمه اللَّه- پس از نقل حديث فوق ميفرمايد: و وقت نماز صبح هنگاميست كه سفيدى صبح در امتداد عرض افق پديدار شود و نيك روشن شود و درخشش و روشنى صبح آسمان را فرا گيرد و سپيدى آن همانند سفيدى جامه مصرى (معروف به قباطي) يا مانند درخشش نهر سوراء باشد.

و هر كس نماز صبح را در اوّل وقت آن بجاى آورد دو بار ثواب آن را در نامه عملش مى‌نويسند يك بار فرشتگان شب و يك بار فرشتگان روز و هر كس نماز صبح را در آخر وقت مقرّر بخواند فقطّ يك بار در نامه عملش مينويسند، خداوند عزّ و جلّ فرموده:

وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً يعنى: نماز صبح را بجاى آر كه آن مشهود فرشتگان شب و روز است و هر دو در آن وقت حاضرند. منظور اينست كه فرشتگان مأمور شب و فرشتگان مأمور روز شاهد آن هستند.

٦٦٦- و امام باقر ٧ فرمود: وقت نماز در روز جمعه ساعتى است كه‌