ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٨ - باب *(علت واجب شدن پنج نماز در پنج وقت) *

مختلف با هم تفاوت دارد)

و چون داخل آن شد زوال خورشيد صورت ميگيرد و در اين هنگام هر چه تحت عرش است (يا در ميان زمين و عرش است) به تسبيح و تحميد پروردگارم جلّ جلاله زبان ميگشايد، و اين همان ساعتى است كه پروردگارم جلّ جلاله صلوات و رحمت و بركات خود را بر من نازل ميفرمايد و خداوند در اين موقع بر من و امّتم نماز را واجب ساخته است و فرموده: أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلى‌ غَسَقِ اللَّيْلِ‌ يعنى: نماز را از وقت زوال خورشيد تا نيمه شب بپا دار. و اين ساعتى است كه در روز قيامت جهنّم را در صحراى محشر مى‌آورند، پس هيچ مؤمنى نيست كه آن ساعت در سجده يا ركوع باشد يا بنماز ايستاده باشد مگر آنكه خداوند بدنش را بر آتش حرام سازد. (بعبارت ديگر اهل هر محلّ يا شهرى در هنگام زوال بنسبت نصف النّهار همان محلّ كه ساعت مقرّر نماز آنان است در سجود و ركوع باشند خداوند تعالى بدنشان را بر آتش حرام ميسازد).

و امّا نماز عصر همان ساعتى كه آدم ٧ در آن وقت از شجره ممنوعه تناول كرد و خداوند عزّ و جلّ او را از بهشت بيرون راند پس خداوند عزّ و جلّ فرزندان و ذرّيّه او را به خواندن اين نماز (عصر) تا روز قيامت امر فرمود و آن را براى امّت من اختيار فرمود و اين نماز از محبوبترين نمازها نزد خداوند عزّ و جلّ است و مرا بمحافظت آن از ميان نمازها امر و سفارش فرموده است.

و نماز مغرب، همان ساعتى است كه خداوند عزّ و جلّ بر آدم ٧ ببخشود