ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٤ - در بيان دلدارى دادن و دعوت بصبر و آرامش و بيتابى و زارى بهنگام مصيبت، و زيارت و ديدار از قبر مردگان، و نوحه كردن و به ماتم نشستن زنان

٥٤٣- حفص بن بخترى از امام صادق ٧ روايت كرده كه: كافرى كه فوت كرده اهل و خانواده خود را ديدار و زيارت ميكند و آنچه را كه ناخوشايند اوست ميبيند و چيزهائى كه دوست دارد و او را خشنود ميسازد از او ميپوشانند.

٥٤٤- صفوان بن يحيى به امام كاظم ٧ عرضكرد: خبرى بمن رسيده است كه هر گاه كسى براى زيارت مؤمن درگذشته‌اى ميرود او بشخص انس ميگيرد و از تنهايى بيرون مى‌آيد و هنگامى كه زائر از نزد او بازگشت او را وحشت دست ميدهد، آن حضرت فرمود: نه، وحشت او را دست نميدهد.

٥٤٥- امام باقر ٧ فرمود: براى ميّت سه روز از روزى كه فوت كرده مجلس سوگوارى ميگيرند.

٥٤٦- امام باقر ٧ براى ماتم و مجلس سوگ خويش به هشتصد درهم وصيّت فرمود، و اين را براى رعايت سنّت ميدانست، زيرا رسول خدا «ص» (پس از شهادت جعفر بن ابى طالب) فرمود: براى اهل خانه جعفر بن ابى طالب طعامى تدارك و مهيّا كنيد چه ايشان گرفتارند.

٥٤٧- امام باقر ٧ وصيّت فرمود كه: تا ده سال (از مال آن حضرت مبلغى قرار دهند) كه در موسمهاى حج بجمعى بدهند و ايشان بر آن حضرت نوحه و عزادارى‌