ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥ - (در بيان آبها و پاكى و پاك آفرينى، و پليد شدن آنها)

و وضو ساختن با آب نيم خورده يهودى و مسيحى، و يا ولد الزّنا و مشرك و هر كس كه با اسلام مخالفت دارد روا نيست، و از آن سخت‌تر نيم خورده كسى است كه ناصب (دشمن) اهل بيت عليهم السّلام باشد.

و آب حمّام حكمش حكم آب روانى است كه داراى مادّه و منبع باشد.

١٢- و امام صادق ٧ فرمود: هر آب راكدى كه چهار پايان در آن بول كنند و سگان پوزه در آن زنند و جنب در آن غسل كند اگر باندازه كرّ باشد چيزى آن را ناپاك نسازد.

١٣- امام صادق ٧ فرمود: اسرائيليان (يهوديان) را چنين رسم بوده كه چون به يكى از آنان قطره‌اى بول ميرسيد گوشتهاى خود را با قيچى مى‌بريدند، در صورتى كه خداوند عزّ و جلّ كار را بر شما امّت به توسّط احكامى كه وسعت آن باندازه فاصله زمين تا آسمان است، آسان ساخته، آب را برايتان پاك‌كننده قرار داده است.

حال بنگريد (از نظر شكر) چگونه‌ايد؟ (و در چه شرايط آسان و بى‌رنجى بسر ميبريد).

مترجم گويد: «اين خبر در لفظش تصرّف (نقل بمعنى غلط) شده است و در تفسير منسوب بعلىّ بن ابراهيم قمّى اين چنين آمده: «انّ الرّجل من بني اسرائيل اذا اصاب شيئا من بدنه البول قطعوه» يعنى اگر يكى از بنى اسرائيل بدنش ببول متنجّس مى‌شد ديگران از وى دورى مى‌گزيدند، ظاهرا اين حكم در روز شنبه كه روز به معبد رفتن (و عبادت) آنهاست معمول بوده و شخص مذكور بمعبد راه نمى‌يافت. و يكى از راويان مرجع ضمير بارز در «قطعوه» را درست نشناخته و آن را به بدن يا بول بازگردانده و خبر را نقل بمعنى كرده، و اين موجب شده كه شارحين در معنى خبر