ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤٣ - *(نماز خواندن بر ميت) *

كن بر وجه شفاعت از جانب تو نه بر وجه دوستى.

٤٩٢- امير المؤمنين ٧ را رسم چنين بود كه هر گاه بر مرد و زن بطور جمعى نماز ميخواند زن را مقدّم ميداشت به طرف قبله و مرد را مؤخر و پشت زن قرار ميداد و هر گاه بر بنده و آزاد با هم يك نماز ميخواند، بنده را در عقب آزاد و بسوى قبله قرار ميداد و آزاد به جانب نماز امام بود و هر گاه بر بزرگسالان و خردسالان نماز ميگزارد طفل را مقدم ميداشت به جانب قبله و بالغ را به جانب خود مؤخّر ميداشت.

٤٩٣- هشام بن سالم از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود:

اشكالى ندارد كه در نماز ميّت، مرد بجانب امام يا قبله مقدّم داشته شود و زن مؤخّر از امام يا از قبله داشته شود و يا زن بهر دو معنى مقدم داشته شود و يا مرد به هر دو معنى مؤخّر داشته شود.

و بهترين مواضع در نماز ميّت صفّ آخر است و علّت آن اينست كه زنان با مردان در صفهاى نماز ميّت مخلوط و در هم ميشدند.

٤٩٤- پس پيامبر خدا ٦ فرمود: در نماز ميّت بهترين جاى، صفّ آخر است، پس زنان با رعايت اين فرمايش رسول خدا ٦ بصف آخر رفتند، هر چند رسول خدا ٦ مرادشان از اين فرمايش زنان بود لكن چون‌