ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٢ - *(غسل حيض و نفاس) *
باشد.
و بر عهده اوست نمازهايى را كه در آن يك يا دو روز ترك كرده قضا نمايد. و هر گاه بيش از ده روز خون ببيند بايد ده روز از نماز خواندن خود دارى كند و روز يازدهم غسل انقطاع حيض كرده و فرج خود را پر از پنبه نمايد، اگر خون استحاضه از پنبه تجاوز نكرد و بيرون نزد نمازش را بجا مىآورد باين صورت كه براى هر نمازى يك وضو ميگيرد، و اگر خون در آن پنبه نفوذ كرده به داخل آن سرايت كند ولى جريان نداشته باشد (كه جامه را خونين سازد) نماز شب و نماز صبح را به يك غسل ميخواند و ساير نمازها را با وضو بجا مىآورد و اگر خون همه پنبه را فرا گرفته و به خارج جريان پيدا كند نماز صبح را با يك غسل و نماز ظهر و عصر را هم با يك غسل بجا مىآورد، به اين ترتيب كه ظهر را قدرى عقب مياندازد و عصر را پيش مياندازد و اين دو نماز را با هم بجا مىآورد، و همچنين نماز مغرب و عشاء را با يك غسل ميخواند به اين ترتيب كه نماز مغرب را اندكى بعقب و نماز عشاء را جلو مياندازد تا بايام حيضش برسد، هنگامى كه وارد ايام حيض خود شد نماز را ترك ميكند، و هر گاه حائض غسل كرد بترتيبى كه وصف شد بر شوهرش حلال مىشود كه با او نزديكى كند، و كمترين مدّت يا فاصله بين دو حيض كه پاك شده ده روز است و بيشترين مدّت آن حدّى ندارد، و زن حائض با نه رطل مدنى آب غسل ميكند.
(و بفتواى مؤلّف بايد براى هر نماز وضو هم داشته باشد و تنها غسل حيض يا