ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٤ - *(غسل حيض و نفاس) *

خونى كه ديده كم و زرد رنگ باشد بايد نماز خود را بخواند و جز وضو چيز ديگرى بر او واجب نيست، و زن حائض هنگامى كه پاك شد قضاى روزه بگردن اوست ولى قضاى نماز بر او لازم نيست و در اين امر دو علّت وجود دارد يكى اينكه: مردم بدانند سنّت مورد قياس واقع نميشود، و ديگر اينكه: روزه تنها يكماه در سال است ولى نماز در هر شبانه روز واجب است. به اين جهت خداى عزّ و جلّ قضاى روزه را بر ايشان واجب ساخت و قضاى نماز را واجب نگردانيد.

و جايز نيست (كراهت شديد دارد) جنب و حائض بهنگام احتضار بر بالين محتضر حضور يابند زيرا فرشتگان با بودن آن دو مورد آزار واقع ميشوند.

و اشكالى ندارد كه غسل او را انجام دهند و بر او نماز بخوانند، ولى درون قبر او نروند، پس اگر بناچار بر بالين او حاضر بودند هنگام خروج جان از بدنش از آنجا بيرون بروند.

١٩٨- و امام صادق ٧ فرمود: زن هنگامى كه به پنجاه سالگى رسيد ديگر حيض نميبيند مگر آنكه زنى از قريش باشد.

و اين حدّ و اندازه زنى است كه به سنّ يأس رسيده از حيض فارغ و از داراى فرزند شدن مأيوس مى‌شود. و زن حائضى كه در نخستين حالت حيض خونش تا سه ماه همچنان ادامه يابد، باين ترتيب نميفهمد