ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٣٠ - كيفيت ولادت ائمه عليهم السلام

كه بوسيله آن آنچه اهل هر شهر انجام دهند ببيند.

٥-

اسحاق بن جعفر گويد: شنيدم پدرم (امام صادق عليه السلام) ميفرمود: هنگامى كه مادران ائمه بآنها باردار شوند، سستى مانند بيهوشى ايشان را فرا گيرد كه اگر در روز باشد يك روز و اگر در شب باشد يك شب در آن حال بسر برد، سپس در خواب بيند كه مردى او را بپسرى دانا و بردبار مژده ميدهد، او از آن مژده مسرور گردد و از خواب بيدار شود، و از طرف راستش از جانب خانه صدائى شنود كه گويد: بخير آبستن شدى و بسوى خير بگرائى، و با خير آمدى [خير آوردى‌] مژده باد ترا بپسرى بردبار و دانا، و در تن خود احساس سبكى كند و پس از آن از پهلوها و شكمش ناراحتى نبيند.

و چون ماه نهم شود در خانه، آواز بلندى [صداى حركتى‌] بگوشش رسد و چون شب زائيدنش فرا رسد، در خانه نورى ظاهر شود كه جز او و پدرش آن را نبينند (چنان كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرشته را ميبيند و ديگران نميبينند) و چون او را بزايد نشسته باشد (نه آنكه با سر فرود آيد) و برايش گشايش شود تا چهار زانو بيرون آيد و پس از اينكه روى زمين قرار گيرد، بچرخد تا قبله بهر طرف باشد، از آن منحرف نشود، سپس سه بار عطسه كند و با انگشت بحمد خدا اشاره كند (چنان كه مستحب است پس از عطسه انگشت را سر بينى گذاشته حمد خدا گويند) و ناف بريده و ختنه شده باشد و دندانهاى رباعيش از بالا و پائين و دو دندان نيش و دو دندان ضاحكه‌اش برآمده باشد (گويا نبودن دندانهاى ديگر براى اينست كه پستان مادر را آزرده نكند) و در مقابلش نورى مانند شمش طلا بدرخشد و تا يك شبانه روز از دو دستش‌