ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢٧ - كيفيت ولادت ائمه عليهم السلام

آمد و باو آشامانيد آنچه را بآنها آشامانيد و دستورش داد آنچه بآنها دستور داد، پدرم برخاست و نزديكى كرد و نطفه من بسته شد، و چون شبى كه نطفه پسرم بسته شد فرا رسيد، شخصى نزد من آمد چنان كه نزد آنها آمد و با من همان رفتار كرد كه با آنها كرد، پس من بسم خدا برخاستم و از آنچه خدايم ميبخشد شادمان بودم، و نزديكى كردم و نطفه پسرم همين مولود بسته شد، متوجهش باشيد كه او بخدا پس از من صاحب شماست.

همانا نطفه امام از نوشابه‌ايست كه بتو خبر دادم و چون آن نطفه چهار ماه در زهدان جايگزين باشد و روح در آن ايجاد شود، خداى تبارك و تعالى فرشته‌ئى كه نامش حيوانست برانگيزد تا بر بازوى راستش نويسد «كلمه پروردگارت با راستى و عدالت پايان يافت، كلمات خدا را دگرگون‌كننده‌ئى نيست و او شنوا و داناست» (مقصود از كلمه همان امام است).

و چون از شكم مادرش فرود آيد، دستهايش را بر زمين گذارد و سرش را بآسمان بلند كند، اما دست بزمين گذاردنش، رمز اينست كه: هر علمى را كه خدا از آسمان بزمين فرستد، او دريافت كند و اما سر بآسمان برداشتنش براى اينست كه: ندا دهنده‌ئى از درون عرش، از جانب پروردگار عزت و از افق اعلى او را بنام خود و نام پدرش صدا زند و بگويد: اى فلان بن فلان ثابت باش تا برجا بمانى (در تمام گفتار و كردارت از روى علم و بصيرت بر حق ثابت باش تا امامتت ثابت شود).

براى عظمت خلقتت تو برگزيده از ميان خلق منى و محل راز و صندوق علم و امين وحى و خليفه روى زمين من هستى، براى تو و هر كه از تو پيروى كند، رحمتم را واجب كردم و بهشتم را بخشيدم و در جوار