امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٨٥ - قرباى پيامبر صلى الله عليه و آله خود آن حضرت و يا تمام مشركين قريش هستند

مشكلات مردم توان مالى نداشتند، پس انصار گفتند: خداوند به وسيله پيامبر صلى الله عليه و آله ما را هدايت فرمود و آن حضرت پسر خواهر شماست و هر روز مشكلات بر آن حضرت روى مى‌آورد و ايشان توان برطرف كردن آن را ندارند، بنابر اين مقدارى از اموال خود را جمع كنيد و به آن حضرت بدهيد تا به وسيله آن، حضرت مشكلات را برطرف كند. پس ٨٠٠ دينار جمع كردند و به حضور آن حضرت آوردند و گفتند: اى رسول خدا، شما پسر خواهر ما هستيد، مشكلات و حقوق به شما روى آورده و شما هم شرايط برطرف كردن آن را نداريد، ما تصميم گرفتيم مقدارى از اموال خود را در اختيار شما بگزاريم تا به وسيله آن اين مشكلات را برطرف كنيد. پس اين آيه نازل شد «بگوا، من از شما براى رسالتم اجر نمى‌خواهم جز مودت اهل بيتم» يعنى من در برابر ايمان شما به اسلام و قرآن پاداشى نمى‌خواهم جز اين‌كه محبت من و اهل بيتم را داشته باشيد.

اين حديث به اين معنا را از ابن عباس سعيد بن جبير از دو طريق، مقسم، ابوصالح و كلبى روايت كرده‌اند و همچنين از طريق انس بن مالك نيز حديث فوق روايت شده. سند و متن فوق، روايت حسكانى است و تمام راويان هر دو سند انس و ابن عباس ثقه و متقدمين رجال هر دو سند از رجال صحاح سته هستند و تنها ما در سند آن على بن حسين فسوى را نشناختيم. اما سند طبرى از طريق مقسم تمام رجالش رجال صحاح سته هستند و در مورد يزيد بن ابى‌زياد اختلاف است و او نيز از رجال سته محسوب مى‌شود. اما در طريق دوم سعيد بن جبير نزد طبرانى هيثمى شيخ طبرانى على بن سعيد بن بشير را لين و بقيه رجال آن را ثقات داسته است. در سند ابوصالح نزد حسكانى نوفل بن داود را ما نشناختيم. فخر رازى و ابن حجر در «فتح البارى» اين خبر را از طريق كلبى از ابن عباس روايت كرده‌اند. پس اين حديث با اين اسانيد به تنهايى با اين همه طرقش با تقويت هم كاملا صحيح خواهد بود.

چنان‌كه ملاحظه مى‌كنيد اين خبر نيز تصريح دارد كه اين آيه شريفه در مدينه نازل‌