امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٥٤ - نزول آيهاى تيمم

وأقام الناس معه وليسوا على ماء وليس معهم ماء فأتى الناس أبابكر فقالوا: ألا ترى ما صنعت عائشة أقامت برسول الله صلى الله عليه و آله وبالناس معه وليسوا على ماء وليس معهم ماء؟ فجاء أبوبكر و رسول الله صلى الله عليه و آله واضع رأسه على فخذي قد نام فقال: حبست رسول الله صلى الله عليه و آله والناس وليسوا على ماء وليس معهم ماء قالت: فعاتبني وقال ما شاء الله أن يقول وجعل يطعنني بيده في خاصرتي فلا يمنعني من التحرك إلا مكان رسول الله صلى الله عليه و آله على فخذي فنام رسول الله صلى الله عليه و آله حتى أصبح على غير ماء فأنزل الله آية التيمم فتيمموا فقال أسيد بن الحضير: ما هي بأول بركتكم يا آل أبي بكر فقالت عائشة: فبعثنا البعير الذي كنت عليه فوجدنا العقد تحته؛[١] همراه پيامبر صلى الله عليه و آله در برخى از سفرهاى آن حضرت خارج شديم و چون به بيدا يا ذات الجيش رسيديم گردنبند من گم شد، پس پيامبر صلى الله عليه و آله جهت جست و جوى آن توقف كردند و مردم نيز همراه آن حضرت توقف نمودند در حالى كه همراه خود آب نداشتند. مردم به نزد ابوبكر آمدند و گفتند: مگر عائشه را نمى‌بينى كه پيامبر صلى الله عليه و آله و مردم را در حالى كه آب ندارند نگه داشته؟ ابوبكر به نزد من آمد در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله سرش را به پاى من گذاشته وخوابيده بود، گفت: پيامبر صلى الله عليه و آله و مردم را نگه داشتى در حالى كه همراه آن‌ها آب نيست، پس مرا مذمت نمود و هر چه خواست گفت در حالى كه با دستش مرا مى‌زد، ولى من حركت نكردم به اين جهت كه پيامبر صلى الله عليه و آله در فخذ من خوابيده بود. پس پيامبر صلى الله عليه و آله خوابيد تا اين‌كه صبح نمود در حالى كه آب نداشت، پس خداوند آيه‌اى تيمم را نازل فرمود و مردم تيمم نمودند واسيد بن حضير گفت: اين اولين بركت شما نيست اى‌

[١] . صحيح بخارى، كتاب التيمم، ١- باب: ج ١، ص ١٢٧، ح ٣٣٤ و ٣٣٦، ٣٦٧٢، ٣٧٧٣، ٤٥٨٣، ٤٦٠٧، ٤٦٠٨، ٥١٦٤، ٥٢٥٠، ٥٨٨٢، ٦٨٤٤، ٦٨٤٥.