امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٣ - اما رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در دامن اميرالمؤمنين عليه السلام

تكيه داده بود با من سخن مى‌گفت تا از دنيا رفت.[١]

رجال اين خبر با اعتراف البانى ثقه‌اند جز واقدى. اما البانى متناقض اين حديث را موضوع و عيب را بر گردن واقدى انداخته و او را كذاب خوانده است.[٢]

٣. جابر بن عبدالله نقل كرده كه وقتى كعب الاحبار از عمر بن خطاب سؤال كرد كه آخرين سخنى كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود چه بود؟ عمر گفت: از على سؤال بكن .... يعنى على عليه السلام آخرين نفرى است كه كنار حضرت بوده وحضرت فرمود: پيامبر صلى الله عليه و آله را بر سينه‌ام تكيه دادم وسر مباركش را بر كتفم گذاشت وفرمود: نماز، نماز ....[٣] سند اين خبر به وجود حرام بن عثمان ضعيف است ولى معناى آن را حديث فوق و احاديث ديگران تأييد مى‌كند.

٤. ام‌سلمه مى‌گويد: به خدا سوگند على نزديك‌ترين ما به پيامبر صلى الله عليه و آله در زمان رحلت آن حضرت بود. پيامبر صلى الله عليه و آله نزد ما بود وكراراً مى‌گفت: آيا على آمد؟ به گمانم حضرت صلى الله عليه و آله على را براى انجام كارى فرستاده بود، پس على آمد و ما به گمان اين‌كه حضرت با على كارى دارد از حجره خارج شديم ونزد درب خانه نشستيم. من نزديك‌ترين حاضرين به درب خانه بودم، پس على خود را به آن حضرت نزديك كرد وحضرت شروع كرد به مناجات با على. سپس در همان روز حضرت رحلت نمود وعلى نزديك‌ترين شخص در آخرين لحظه به آن حضرت بود.[٤] حاكم، ذهبى، هيثمى و ابن حجر سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند.

[١] . طبقات الكبرى، ج ٢، ص ١٦٣؛ فتح البارى، ج ٨، ص ١٠٧؛ كنز العمال، ج ٧، ص ٢٥٣، ح ١٨٧٩٠.

[٢] . ضعيفه البانى، ح ٤٩٤٥.

[٣] . طبقات الكبرى ابن سعد، ج ٢، ص ٥١ و ١٦٣؛ فتح البارى ابن حجر، ج ٨، ص ١٠٦ و ١٠٧؛ كنز العمال، ج ٧، ص ٢٥٣، ح ١٨٧٨٩.

[٤] . مسند احمد، ج ٦، ص ٣٠٠، ح ٢٦٦٠٧؛ سنن الكبرى نسائى، ج ٤، ص ٢٧٦، ح ٧٦٠٨؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٤٩، ح ٤٦٧١؛ مصنف اين ابى‌شيبه، ج ٣، ص ٣٦٨، ح ٣٢٠٥٧ و ٣٢٠٦٦؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج ٩، ص ١١٢؛ فتح البارى ابن حجر، ج ٨، ص ١٣٩.