امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٦٠٣ - نسبت سب به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و تناقض ديگر

حاكم و ذهبى دو سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند و در حديث دوم حاكم، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: سوگند به آن ذاتى كه جانم در اختيار اوست، از اين دهان و زبان جز حق خارج نمى‌شود.[١] البانى نيز سند اين حديث را صحيح دانسته است.

چنان‌كه در اين حديث ملاحظه مى‌كنيد حضرت صلى الله عليه و آله تأكيد دارند كه حتى در حالت غضب نيز جز حق سخنى به زبان جارى نمى‌كنند. آرى، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با مشاهده نافرمانى خداوند متعال و امثال آن غضب خواهند نمود، ولى هرگز سخن ناحق از آن حضرت صادر نخواهد شد.

٦. عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: أَنْ رَجُلًا لَعَنَ الرِّيحَ عِنْدَ النَّبِىِّ صلى الله عليه و آله فَقَالَ: لا تلعن الريح فإنها مأمورة وإنه من لعن شيئا ليس له بأهل رجعت اللعنة عليه؛[٢] مردى در حضور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله باد را لعن نمود، حضرت صلى الله عليه و آله فرمودند: باد را لعن مكن همانا آن مأمور است، و همانا هر كه چيزى را لعن كند كه آن چيز مستحق لعن نباشد، لعنت بر خود لعن كننده بر خواهد گشت. سند اين حديث را البانى در تمام اين سه كتاب و ابن حجر صحيح دانسته‌اند.

٧. ابودردا مى‌گويد: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: أنّ العبد إذا لعن شيئاً صعدت اللعنة إلى السماء فتغلق أبواب السماء دونها ثمّ تهبط إلى الأرض فتأخذ يمنة ويسرة فإن لم تجد مساغاً رجعت إلى الذي لعن فإن كان أهلًا وإلّا رجعت إلى قائلها؛[٣] همانا بنده وقتى چيزى را لعن كند آن لعن به آسمان مى‌رود پس درهاى آسمان بر آن بسته مى‌شوند، سپس آن به زمين برمى‌گردد و به راست و چپ‌

[١] . سنن ابوداود، ج ٢، ص ٣٤٢، ح ٣٦٤٦؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٥، ص ٣١٣، ح ٢٦٤٢٨؛ صححه البانى.

[٢] . سنن ترمذى، ج ٣، ص ٢٣٦، ح ٢٠٤٤؛ سنن ابودارد، ج ٢، ص ٤٥٨، ح ٤٩٠٨؛ تفسير طبرى، ج ١٣، ص ٢٧٨؛ فتح البارى، ج ١٠، ص ٣٨٩؛ صحيحه البانى، ج ٢، ص ٢٧، ح ٥٢٨.

[٣] . سنن ابودارد، ج ٢، ص ٤٥٧، ح ٤٩٠٥؛ مسند احمد، ج ١، ص ٤٠٨، ح ٣٨٧٦؛ فتح البارى، ج ١٠، ص ٣٨٩؛ صحيح جامع الصغير البانى، ج ١، ص ٨٠، ح ١٦٧٢.