بوصيرى اين خبر را از مسند طيالسى نقل كرده و سندش را حسن خوانده، وصالحى شامى آن را از احمد نقل كرده و زيد شهيد اين خبر را با سند صحيح از پدرش از امام حسين از اميرالمؤمنين عليهما السلام روايت كرده است و در آن بيان شده كه اين داستان قبل از اظهار اسلام بوده است.

دقت داشته باشيم كه اين دو خبر صحيح و مسلم آن سخنانى را كه ابن حجر و امثالش در مقام توجيه اكاذبى كه در ابتداى اين بحث اشاره كرديم، استفاده كرده‌اند و اميرالمؤمنين عليه السلام را از كسانى خوانده‌اند كه ايمان خود را از ترس پدرش مخفى نگه داشته است، تكذيب مى‌كند و بى‌اساسى آن توجيهات را روشن‌تر مى‌سازد.

٩. اميرالمؤمنين عليه السلام در ضمن خطبه خود در منبر فرمودند: عن ابى‌فاطمه حدثتنى معاذة العدوية قالت: سمعت عليا يخطب على المنبر وهو يقول: انا الصديق الاكبر آمنت قبل أن يؤمن أبوبكر وأسلمت قبل أن يسلم؛[١] من صديق اكبرم، ايمان آوردم قبل از اين‌كه ابوبكر ايمان آورد، واسلام آوردم قبل از اين‌كه ابوبكر اسلام آورد.

رجال اين سند ثقه‌اند، ولى بخارى بنابر عادتش پس از نقل اين حديث در مورد ابوفاطمه سليمان بن عبدالله گفته است: فيه نظر و دانسته نشده كه او از معاذه حديث شنيده باشد. و اين در حالى است كه در متن نقل «الآحاد والمثانى»، او تصريح كرده و گفته است: «معاذه به من حديث نقل نمود.»

از اين حديث استفاده مى‌شود كه در همان زمان، اين ادعاها را برخى مطرح كرده‌اند واميرالمؤمنين عليه السلام براى بيان بى‌اساسى آن اين‌گونه تصريح فرموده‌اند.

١٠. اميرالمؤمنين عليه السلام در دو حديث جداگانه فرمودند: من اول كسى هستم كه اسلام آورد[٢] و اول كسى هستم كه همراه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نماز خواندم.[٣] سند هر

[١] . الآحاد والمثانى، ج ١، ص ١٥١، ح ١٨٦؛ انساب الاشراف، ج ١، ص ٢٨٧ وج ٢، ص ٣٧٩؛ المعارف ابن قتيبه، ص ٧٣؛ تاريخ الكبير بخارى، ج ٤، ص ٢١، رقم ١٨٣٥؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٤٢، ص ٣٣؛ تهذيب الكمال، ج ١٢، ص ١٨؛ كنز العمال، ج ١٣، ص ١٦٤، ح ٣٦٤٩٨.

[٢] . امالى محاملى، ج ١، ص ١٢٢؛ مسند ابن جعد، ج ١، ص ٨٧؛ طبقات الكبرى، ج ٣، ص ٢١ وديگران.

[٣] . مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٨، ص ٤٣؛ المعارف، ص ٣٧؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٠٣ و مى‌گويد: رجال اين سند رجال صحيح هستند جز حبه و او توثيق شده است.