امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٣٤ - همكارى ابوهريره با معاويه

طاعت و امر به معروف و نهى از منكر و اين كه در راه خدا از ملامت ملامت‌كننده نهراسيم، بيعت كرديم! پس ابوهريره سكوت كرد و معاويه به عثمان از دست عباده شكايت نمود.[١] رجال سند اين خبر رجال صحاح سته هستند جز اسماعيل بن عبيد و پدرش كه از رجال «ادب المفرد» و سنن هستند و شعيب ارنؤوط سند اين خبر را حسن دانسته است.

البته اين خبر ادامه دارد، ولى ذهبى جهت پنهان كردن بى‌دينى معاويه بنابر حديث پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، ادامه خبر را حذف كرده است و همچنين ابن عساكر در ادامه، اخبار فراوانى از مخالفت‌هاى عباده با معاويه را در تاريخش نقل كرده است.

سعيد بن مسيب مى‌گويد: كان أبوهريرة إذا أعطاه معاوية سكت، فإذا أمسك عنه، تكلم؛[٢] ابوهريره هميشه روشش اين بود كه اگر معاويه به او هدايا بدهد (در برابر خلاف‌هاى وى) سكوت مى‌كرد و اگر چيزى نمى‌داد شكايت مى‌كرد.

رجال اين خبر همه ثقه و از رجال صحاح سته هستند جز علاء بن عبدالجبار كه از رجال بخارى و سه سنن ديگر است، و از سيره معاويه اين نيز خيلى روشن است كه او بدون خوش‌خدمتى ابوهريره به خواسته‌اى معاويه، به وى بخشش و عطا نخواهد كرد. و حالا شما بين عباده بن صامت و ابوهريره مقايسه كنيد.

از اين خبر همچنين استفاده مى‌شود، اين‌كه ابوهريره زمانى كه خواستند امام حسن عليه السلام را نزد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دفن كنند و مروان نگذاشت و ابوهريره اعتراض نمود، قطعا در چنين شرايط بوده كه شايد در آن زمان ابوهريره از مروان چيزى خواسته و مروان به او نداده و لذا در اين داستان اعتراض كرده است. لذا استدلال به اين داستان در مقام اين‌كه ابوهريره از اهل بيت عليهم السلام دفاع مى‌كرده، درست نيست؛ زيرا ابوهريره به‌

[١] . سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ١٠، رقم ١ شرح حال عباده بن صامت؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٢٦، ص ١٩٨.

[٢] . معرفة الثقات عجلى، ج ١، ص ٤٠٥، رقم ٦١٦؛ سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ٦١٥.