امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٣٥ - همكارى ابوهريره با معاويه

خاطر خودش چنين اعتراضى را كرده نه براى اسلام و اهل بيت عليهم السلام و اين واقعيت را سخن ابن مسيب ثابت مى‌كند. همچنين اگر ابوهريره اهل حق و دفاع از آن بود، نه مروان او را امين خود قرار مى‌داد و نه معاويه، چنان‌كه خواهد آمد؛ زيرا اين دو ابوهريره را حاكم مدينه و جانشين خود در حكومت بر مدينه قرار داده‌اند، و همچنين نه جاريه بن قدامه مى‌خواست او را به قتل برساند.

ابن حجر مى‌گويد: ابوهريره در زمان معاويه بارها امير مدينه شد.[١] محمد بن زياد مى‌گويد: معاويه همواره روشش اين بود كه به حكومت مدينه ابوهريره را مى‌فرستاد و هر وقت بر وى غضب مى‌كرد مروان را به جاى او مى‌فرستاد و او را عزل مى‌نمود. مقدارى از زمان مى‌گذشت كه باز مروان را عزل مى‌كرد و ابوهريره را مى‌فرستاد.[٢] شعيب ارنؤوط رجال سند اين خبر را ثقات معرفى كرده است. از اين خبر استفاده مى‌شود كه ابوهريره در زمان حكومت معاويه بيشتر اوقات در شام به سر مى‌برده تا خواسته‌هاى او را برآورده كند، وقتى او را به حكومت مدينه انتخاب كرده و پس ازآن‌كه معاويه بر او غضب كرده و او را عزل مى‌كرده، باز از مدينه به حضور او بر مى‌گشته است.

ابورافع مى‌گويد: مروان گاهى ابوهريره را جانشين خود در مدينه قرار مى‌داد.[٣] وقتى به مكه رفت ابوهريره را به جاى خود قرار داد.[٤] ذهبى نيز مى‌گويد: ابوهريره گاه نائب مروان در مدينه نيز بوده است.[٥] حالا شما توجه كنيد حال كسى كه با رضايت به سيره چنين افراد فاسد و ناصبى با آن‌ها همكارى مى‌كرده، و سعى نيز داشته تا ديگران را

[١] . تهذيب التهذيب، ج ١٢، شرح حال ابوهريره رقم ٨٧٧٣.

[٢] . سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ٦١٣، شرح حال ابوهريره؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٦٧، ص ٣٧٢.

[٣] . تاريخ ابن عساكر، ج ٦٧، ص ٣٧٢.

[٤] . صحيح مسلم، ج ٢، ص ٥٩٧، ح ٨٧٧؛ سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ٦١٤، شرح حال ابوهريره.

[٥] . سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ٦١٤، شرح حال ابوهريره.