امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٢٤ - عدم اعتماد تابعين به ابوهريره

قبول نداشتند.[١]

اعمش نيز مى‌گويد: چيزهايى از احاديث ابوهريره را كنار مى‌گذاشتند. سفيان ثورى از منصور، از ابراهيم نقل كرده كه گفته است: از احاديث ابوهريره جز حديثى را كه در مورد بهشت و جهنم است، قبول نمى‌كردند.[٢]

چنان‌كه ابراهيم نخعى شهادت مى‌دهد، اصحاب بزرگ او مانند مسروق، علقمه و اسود بن يزيد كه زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را نيز درك كرده‌اند و بخارى و مسلم فراوان از آن‌ها حديث روايت كرده‌اند، از ابوهريره در كتب سته و «مسند احمد» هيچ حديثى روايت نكرده‌اند و همچنين شريح قاضى نيز كه زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را درك كرده است على الظاهر در اين كتب تنها يك حديث اخلاقى از ابوهريره روايت كرده و آن را نيز به ام المؤمنين عايشه عرضه كرده است و همام بن حارث نيز از ديگر شيوخ نخعى است كه هيچ حديثى از ابوهريره روايت نكرده است. ابن حجر نيز در شرح حال اين افراد در «تهذيب التهذيب» ابوهريره را از مشايخ اين‌ها ذكر نكرده است، جز شريح.

ابوحنيفه امام حنفى‌ها مى‌گويد: من از همه‌ى صحابه تقليد مى‌كنم، جز انس و ابوهريره و سمره.[٣] سپس علتش را نيز بيان كرده است.

ابوحنيفه در جواب ابويوسف گفت: كل صحابه عادل‌اند، جز چند نفر و از جمله آن‌ها ابوهريره و انس است.[٤]

آمدى مى‌گويد: همانا صحابه بر ابوهريره كثرت روايتش را انكار كردند حتى عايشه گفت: خداوند ابوهريره را ببخشد همانا مَرد طرد شده در حديث مهراس بود.[٥]

[١] . سير اعلام النبلاء ذهبى، ج ٢، ص ٦٠٨؛ تاريخ ابن عساكر، ج ١٩، ص ١٢٢.

[٢] . سير اعلام النبلاء، ج ٢، ص ٦٠٨؛ البداية والنهايه ابن كثير، ج ٨، ص ١٠٩ و ١١٨.

[٣] . المحيط، ج ٨، ص ٤٠٩؛ مرآة الاصول شرح مرقاة الوصول مخطوط؛ مختصر المؤمل، ص ٣١ و ٣٢.

[٤] . شرح نهج البلاغه ابن ابى‌الحديد، ج ٤، ص ٦٨.

[٥] . الاحكام آمدى، ح ٢، ص ٧٥.