مى‌فرمايد: مادران، اولاد خود را دو سال كامل شير مى‌دهند.[١] و فرمود: حمل و مدت شيرخوارى سى ماه است.[٢] پس شش ماه حملش و دو سال شيرخوارگى است و براى وى حد و رجمى نخواهد بود. عمر گفت: اگر على نبود، قطعاً عمر هلاك شده بود.[٣]

٨. خليفه اول، ابوبكر در خمر چهل حد زد. سپس خليفه دوم، عمر در صدر خلافتش چهل حد و سپس در آخر خلافتش هشتاد جلد زد و عثمان هر دو حد را جارى كرد و معاويه امر را در هشتاد قرار داد و ثابت گردانيد.[٤] البانى سند اين حديث را صحيح دانسته است. اميرالمؤمنين عليه السلام به اين عمل عمر و اين كه آن بر خلاف سنت پيامبر صلى الله عليه و آله است، تصريح فرموده‌اند.[٥] شعيب سند اين خبر را صحيح دانسته است.

٩. زن ديوانه‌اى مرتكب زنا شده بود. و عمر پس از مشورت امر كرد تا رجمش كنند. اميرالمؤمنين عليه السلام بر آن‌ها عبور كرد و پرسيد كه چه خبر است؟ گفتند: زن ديوانه زنا كرده و عمر امر كرد تا رجم شود. اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: او را برگردانيد. سپس به عمر گفت: مگر نمى‌دانى كه قلم از سه دسته برداشته شده است: از ديوانه تا اين‌كه خوب شود و از خواب تا بيدار شود و از بچه تا بالغ شود.[٦] حاكم، ذهبى و البانى اين خبر را صحيح دانسته‌اند.

بايد دقت داشته باشيم كه در تاريخ از اين‌نمونه‌ها فراوان است كه عمر بن خطاب از روى عدم علم و آگاهى خواسته حكمى را صادر كند و يا كرده، واميرالمؤمنين عليه السلام و در مواردى ديگر

[١] . بقره، ٢٣٣.

[٢] . احقاف، ١٥.

[٣] . الاستيعاب ابن عبدالبر، ج ١، ص ٣٣٩؛ مصنف عبدالرزاق، ج ٧، ص ٣٤٩، ح ١٣٤٤٣ و ١٣٤٤٤؛ تفسير ابن ابى‌حاتم، ج ٨، ص ٣٤٢؛ سنن الكبرى بيهقى، ج ٢، ص ١٨٢، وديگران.

[٤] . سنن ابى‌داود، ج ٢، ص ٥٧٢، ح ٤٤٧٧.

[٥] . مسند احمد، ج ١، ص ١٤٤، ح ١٢٢٩؛ صحيح مسلم، ج ٥، ص ١٢٦.

[٦] . صحيح بخارى، كتاب الطلاق، باب: الطلاق في الاغلاق والكره؛ وكتاب الحدود، باب: لَا يُرْجَمُ الْمَجْنُونُ وَالْمَجْنُونَةُ، ج ٦، ص ٢٤٩٨؛ با اختصار بدون اشاره به داستان؛ سنن ابى‌داود، ج ٢، ص ٥٤٥، ح ٤٣٩٩؛ ارواء الغليل، ج ٢، ص ٥، از ابن حبان وابن خزيمه وحاكم و ....