امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٦١ - ابوطالب و مرگ بدون ايمان

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى والدين و يا مادرشان نيز تطبيق كرده‌اند.[١] و حالا معلوم نيست كه كدام يك از اين اكاذيب را خواهند پذيرفت. هر يك از اين اشكالات به تنهايى بى‌اساس بودن اين حديث را ثابت مى‌كند، چه رسد به مجموع آن.

ولى واقع اين است كه اين آيه در سوره توبه است و قطعاً سال‌ها پس از وفات ابوطالب نازل شده است و براى روشن‌تر شدن كذب اين ادعا كه نزول اين آيه را در مورد استغفار نمودن پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به ابوطالب و يا مادرشان دانسته‌اند، همين كافى است كه روايت كرده‌اند:

عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ:

سَمِعْتُ رَجُلا، يَسْتَغْفِرُ لأَبَوَيْهِ وهُمَا مُشْرِكَانِ، فَقُلْتُ: تَسْتَغْفِرُ لأَبَوَيْكَ وهُمَا مُشْرِكَانِ، فَقَالَ: أَلَمْ يَسْتَغْفِرْ إِبْرَاهِيمُ لأَبِيهِ؟ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، فَنَزَلَتْ: مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ والَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِين ...؛[٢]

اميرالمؤمنين عليه السلام شنيدند كه مردى براى پدر و مادر مشركش استغفار مى‌كند. وقتى به او تذكر دادند، گفت: مگر ابراهيم براى پدرش استغفار منمود. اميرالمؤمنين عليه السلام داستان را به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بازگو نمودند، پس اين آيه نازل شد .... حاكم، ذهبى وبوصيرى اين حديث را صحيح دانسته‌اند وترمذى، البانى، شعيب ارنؤوط و سليم حسين اسد حسن دانسته‌اند.

[١] . تفسير طبرى، ذيل آيه شريفه؛ مصنف عبدالرزاق، ج ٣، ص ٥٧٢، ح ٦٧١٤؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٢، ص ٣٦٦، ح ٣٢٩٢؛ سير اعلام النبلاء، ج ١٧، ص ٤٢ همراه با حاشيه‌اى شعيب ارنؤوط، فتح البارى، و ديگران.

[٢] . مسند احمد، ج ١، ص ٩٩، ح ٧٧١ و ١٠٨٥؛ سنن ترمذى، ج ٥، ص ٢٨١، ح ٣١٠١؛ سنن نسائى، ج ٤، ص ٩١، ح ٢٠٣٦؛ مسند بزار، ج ٢، ص ٥؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٢، ص ٣٦٥، ح ٣٢٨٩ و ٤٠٢٨؛ اتحاف الخيرة المهرة بوصيرى، ج ٧، ح ٧٢٤١، وكتب تفاسير.