امام بخارى و جايگاه صحيحش - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٥٧ - زهرى و تهمت آشكار بر اميرالمؤمنين عليه السلام
فرمودند: «من چيزى بين شما مىگذارم كه اگر از آن تبعيت كنيد هرگز گمراه نمىشويد. (وآن) كتاب خدا و عترتم اهل بيتم هستند.»[١]
هفت نفر اين حديث را از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت كردهاند و محاملى بنابر نقل (كنز العمال، ج ١، ص ٣٨٠، ح ١٦٥٠ وج ١٣، ص ١٤٠، ح ٣٦٤٤١) و ابن حجر، سيوطى و البانى سند آنرا صحيح دانستهاند.
اما حديث ابن عباس راكتابهاى ذيل روايت كردهاند.[٢] و البانى سند حديث او را صحيح دانسته است.
٧. حديث غدير كه متواتر است و ذهبى آنرا حتى تنها از اميرالمؤمنين عليه السلام متواتر دانسته است[٣] و از ابن عباس نيز داراى اسانيد صحيح است و اميرالمؤمنين عليه السلام در موارد مختلف به اين حديث شريف احتجاج كردهاند، هم در روز شورى و هم در جنگ جمل با طلحه و هم در مسجد رحبه كوفه، پس از آنكه برخى خلافت آن حضرت را در غياب آن حضرت انكار كردهاند.
٨. زمان نزول آيهاى «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ»[٤] پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: «... اين على برادر، وصى وخليفه من در بين شماست ....
اين حديث هم از اميرالمؤمنين عليه السلام (با پنج سند) و هم از ابن عباس با سند صحيح روايت شده است.[٥] طبرى، اسكافى، مقدسى، هيثمى در دو مورد و خفّاجى سند اين
[١] . مسند بزار، ج ٣، ص ٤٨، ح ٧٧٨؛ السنة ابن ابىعاصم، ص ٦٣١، ح ١٥٥٨؛ ذرية الطاهره، ص ١٢١؛ مشكل الآثار، ج ٤، ص ٣٠٦، ح ١٥١٧؛ حلية الاولياء، ج ٩، ص ٦٤؛ المطالب العاليه، ج ١١، ص ٢٣٠، ح ٤٠٤٣؛ مسند على سيوطى، ص ١٩٢، ح ٦٠٥؛ احاديث صحيحه البانى، ج ٤، ص ٢٦٠، ح ١٧٦١.
[٢] . السنة ابن ابىعاصم، ص ٦٣٠، ح ١٥٥٧؛ احاديث صحيحه البانى، ج ٤، ص ٢٦٠، ح ١٧٦١؛ مناقب خوارزمى، ص ٣٢٩، ح ٣٤٩.
[٣] . طرق حديث من كنت مولاه فعلى مولاه ذهبى، ح ١.
[٤] . شعراء، ٢١٤.
[٥] . تاريخ طبرى، ج ١، ص ٥٤٢ و ٥٤٣، ج ٢، ص ٢١٦ و ٣١٩ وتفسيرش؛ تفسير بغوى، ج ٦، ص ١٣١؛ تفسير ابن ابىحاتم، ج ١١، ص ٣٧، ح ١٦٧٧٨؛ مسند احمد، ج ١، ص ١١١ و ١٥٩ و ٣٣٠، ح ٨٨٣ و ١٣٨١ و ٣٠٧٢؛ سنن الكبرى نسائى، ج ٥، ص ١٢٥، ح ٨٤٠٩ و ٨٤٥١ و ٨٦٠٢؛ مسند بزار، ج ١، ص ٣٠٠ و ٤٤٨، ح ٤٥٥ و ٧٦٦؛ شرح معانى الآثار، ج ٣، ص ٢٨٤، ح ٤٩٨٠؛ تهذيب الآثار، ج ٤، ص ٥٦، ح ١٥٠٠ يا ١٣٦٧؛ تاريخ الكبير، ج ٦، ص ٣٢، رقم ١٥٩٤؛ احاديث المختاره، ج ٢، ص ٢١٦ و ٣١٩، ح ٤٤٨ و ٥٠٠؛ مجمع الزوائد هيثمى، ج ٨، ص ٥٣٣، وج ٩، ص ١٤٦؛ احاديث ضعيفه البانى، ج ١، ح ٤٩٣٢.