دائرة المعارف بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٠٢ - خاموش یزدی

خاموش یزدی

خاموشِ یَزْدی، علی ترجمان یزدی (د ١٣٧٩ ق/ ١٩٥٩ م نجف) سرایندۀ مثنویهای حماسی ـ آیینی (مذهبی) در سرگذشت خاندان پیغمبر (ص). وی در میبد یزد زاده شد، در کربلا بالید و بیشترین سالیان زندگانی را در نجف سپری کرد. از آغاز جوانی ٦٥ سال را در دفتر نمایندگی (کنسولگری) ایران در شهرهای نجف، کربلا، بغداد و عماره به کارمندی گذراند. خاموش یزدی به تازی، ترکی، کردی و هندی نیز شعر می‌گفت و زبان فرانسه هم می‌دانست (آستان ... ، ٩/ ٩٣-٩٤؛ آقابزرگ، ٤/ ٣٩٠).
آثار منظوم وی اینها ست: فاطمی‌نامه، حدیث کساء، خلافت‌نامۀ حیدری، الخلافة الحسنیة، شهنشاه‌نامۀ حسینی، مختارنامه، قریب‌الفرج، نیز دیوانهای رباعی، غزل ( گنج پنهان) و قصیده (بهجة الاحباب، مخزن العرفان)، انجمن‌نامۀ خسروی (آستان، ٧(١)/ ٣٢٣-٣٢٥، ٩/ ٩٣-٩٥، ١١٩-١٢١، ١٩٨-٢٠١، ٢٠٦، ٣٣٥- ٣٣٦؛ آقابزرگ، ١٣/ ٢٢، ١٨/ ٢٣٦، ١٩/ ٢٦٢، ٢٠/ ٢٤٤؛ مرکزی، ١١/ ٢٣٧٥؛ منزوی، خطی، ٤/ ٣١٩١، فهرستواره، ٣/ ١٦٣٧- ١٦٣٨).

مآخذ

آستان قدس، فهرست؛
آقابزرگ، الذریعه؛
مرکزی، خطی؛
منزوی، خطی؛
همو، فهرستواره.

بابک بنازادۀ اردبیلی