افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨٧ - يك نكته ديگر
٥- صفات اخلاقى بهشتيها با اخلاق فعلى آنان فرق پيدا مىكند.
٦- رفتن در آتش قيامت مستلزم نابودى نيست.
٧- شايد آنجا انرژى به ماده تبديل شود.
٨- قوانين وضعى، آنجا كارآمدى ندارد، به خلاف تاثير آن در دنيا.
٩- آيا در آن دنيا خواب وجود دارد، يا همه بيدارى است؟
١٠- همه براى هميشه جوان، شاد و فاقد غم و مصيبت و مرض هستند، به خلاف زندگانى دنيا. (و غير اينها).
به هر حال قانون سببيت را قرآن قبول دارد و خالق و تكوين دهندهى آن ارداه خداوند است.
متشابهات قرآن
تاويل قرآن- صرف و تحويل ظاهر آيه به سوى معناى ديگر بدون دليل معتبر- حرام است و ممنوع. عمل به متشابهات قرآن ناروا و باطل. و پذيرفتن و عمل كردن به محكمات- نصوص و ظواهر- قرآن لازم است و اين بحث مورد قبول همه مفسرين و اصوليين است، هرچند كه در عمل گاهى غفلت مىكنند، قرآن مىفرمايد:
«هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ ..» (آل عمران: ٧).
وقتى اين مطلب روشن شد، مىشود آياتى از قرآن را متشابه دانست و علم آنها را به خداوند ارجاع نمود و از آن جمله: