افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤٤ - تفسير سوره بينه

كه حضرت نزديك مقام ابراهيم مشغول نماز بود، صدا زد مگر من تو را از اين كار نهى نكردم؟ حضرت (ص) بر او بانگ زد و او را از خود راند.

ابوجهل گفت: اى محمد! بر من بانگ مى‌زنى، و مرا مى رانى؟ تو نمى‌دانى قوم و عشيره‌ى من در اين سر زمين از همه بيشتر است.[١]

در اين جا آيه‌ى بعد نازل شد «فَلْيَدْعُ نادِيَهُ، سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ» (العلق: ١٧- ١٨)؛ او ياران خود را بخواند، ما، مأموران دوزخ را صدا مى‌زنيم.

تفسير سوره قدر[٢]

نگارنده كم بضاعت احتمالا دو مرتبه اين سوره مباركه را تفسير نموده كه هر دو مرتبه چاپ شده است و لذا ديگر به تفسير آن در اين كتاب نمى‌پردازد.

خداوندا آثار اين بنده ناچيز خود را اولا به فضل وكرمت قبول بفرما و ثانيا آنها را مورد استفاده بندگان مومنت قرار بده تو غنى مطلق هستى وما محتاج مطلق هستيم.

تفسير سوره بينه‌[٣]

«لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ‌[٤] وَ الْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ، رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً، فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ» (البينة: ١- ٣)؛ كافران و اهل كتاب (ظاهراً يهوديهاى موجود در مدينه و اطراف آن) و مشركان (حجاز) (يا واقعاً و يا بحسب ادعاى خودشان)

[١] - فى ظلال القرآن ج ١٠ ص ٢٢

[٢] - اين سوره مكى وداراى ٥ آيه مى‌باشد.

[٣] - اين سوره مدنى و داراى ٨ آيه مى‌باشد.

[٤] - آيه دلالت دارد كه اهل كتاب پيشن از آمدن اسلام كافر هستند و حكم كفر در دنيا و آخرت بر آنان مترتب است مگر آنچه كه در دنيا از نظر اسلام به دليل جداگانه از آن استثناء شده باشد. و كفر سابق يهوديها احتمالا از عدم ايمان به عيسى( ع) باشد و كفر نصرانيها در فرض اطلاق آيه از تثليث آنان باشد. و الله العالم.