افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧١ - اقسام غذاهاى جهنمى ها

است كه همه يا بعضى از حاملين عرش ملائكه نباشند. والله العالم.

احاديث معتبرة السند كه در مورد عرش وارد شده، همه‌ى آنها در جزء اول معجم الاحاديث المعتبرة ص ٢٥٥ تا ٢٥٨ (طبع اول و دوم آن) با مطالب ديگرى از نويسنده ذكر شده است.

سبب عذابهاى دوزخ‌

«إِنَّهُ كانَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ، وَ لا يَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْكِينِ» (الحاقة: ٣٣- ٣٤)؛ دوزخى به خداى بزرگ ايمان نمى‌آورد و نه (مردم را) بر طعام (دادن) به مسكينى تشويق مى‌كند.

نگارنده معناى آيه‌ى اخير را در سياق آيه‌ى قبل در طول عمر خود نفهميده؛ زيرا ايمان نياوردن به خدا روشن است كه سبب عذاب دوزخ مى‌شود؛ ولى تشويق نكردن ثروتمندان بر غذا دادن ييچارگان، اولًا سببيتى براى عذاب مذكور ندارد؛ چون تا كنون نديده‌ام كسى در فقه به وجوب تشويق مذكور فتوى داده باشد. و اگر واجب مى‌بود، حتماً جمعى ازفقها آن را ذكر مى‌كردند. و ثانياً ذكر آن در رديف عدم ايمان به خدا، نيز مناسبت روشنى ندارد. (خدا به كلام و مقصود خود دانا است)

اقسام غذاهاى جهنمى‌ها

١- «وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ» (الحاقة: ٣٦)؛ غسلين به چرك و خون تفسير شده است‌

٢- «لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ» (الغاشية: ٦)؛ ضريع را به نوعى ازخار معنى كرده اند.

- ٣ «إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ، طَعامُ الْأَثِيمِ» (الدخان: ٤٣- ٤٤)؛ زقوم را به گياه تلخ و بد بو و بد مزه تعبير كرده‌اند.