افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٢ - رهبانيت و رأفت و رحمت پيروان مسيح

دادن و جدا نمودن رسولان ومؤمنان از صف معاندان و مخالفان تفسير كرده است.

حرف «لام» كه بر كلمه‌ى «يعلم» داخل شده در اصطلاح اديبان حرف جر ناميده مى‌شود كه براى عنايت و غيره مى‌آيد. و دخول اين حرف بر افعال خداوند هيچ مانعى ندارد و كاملا صحيح است؛ مثل: «ليعذب الله، ليدخل الله» و ده‌ها مورد ديگر در قرآن موجود است. اما دخول اين حرف و چند حرف ديگر بر صفات خداوند كه عين ذات اوست مستحيل است و نا ممكن و ما اين بحث را در جوانى در اولين كتابى كه در نجف اشرف به عربى در علم كلام نوشته‌ام، جواب داده‌ايم كه در كتب كلامى چنين تفصيل وجود ندارد.

رهبانيت و رأفت و رحمت پيروان مسيح‌

«وَ جَعَلْنا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَ رَحْمَةً وَ رَهْبانِيَّةً ...» (الحديد: ٢٧)؛ در دلهاى پيروان عيسى رأفت و رحمت قرارداديم، در آيه دو احتمال وجود دارد:

اول: مراد از پيروان مذكور همان‌هايى هستند كه مسيح را در زمان حيات او پيروى كردند؛

دوم: مراد همه‌ى پيروان او تا زمان نزول آيه بوده؛ ولى قدر متيقن همان احتمال اول است كه ماضى بودن صيغه‌ (اتَّبَعُوهُ) به جاى (يتّبعون) كه مضارع به معناى حال نزول باشد، آن را تقويت مى‌كند.

ممكن است آيه‌ى ٨٢ سوره‌ى مائده: «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى‌ ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ» المائدة: ٨٢؛ شديد ترين مردم به دشمنى مؤمنين (مسلمانى) يهوديان است و حتماً تو مى‌يابى كه نزديك‌ترين مردم از جهت مؤدت و دوستى براى مؤمنان (مسلمانى) آنانى هستند كه خود را نصارى مى‌گويند؛ چون از اينان جمعى قسيسين و رهبان هستند و تكبر و برترى جويى ندارند.