افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٦ - سخنى در مورد قاصرات الطرف

الرحمن: ٥٦ و ٥٨.

اگر به جاى‌ «فِيهِنَّ»، «فيهما» مى‌بود اين دو باغ اول و بهترين خائفين بر صاحبان دو باغ بعدى (من دونهما جنتان) بود (تأمل شود)؛ ولى فعلا معلوم نيست كه اولًا چرا به جاى كلمه‌ى «فيهما»، كلمه‌ى‌ «فِيهِنَّ» استعمال شده است و ثانياً ضمير فيهن به كجا بر مى‌گردد؟ هيچ معلوم نيست و حدس و گمان زنى مفسرين بى‌ارزش است؛ ولى در مجموع مى‌دانيم كه قاصرات الطرف از آن خائفين است كه احتمالا از مقربين باشند. و الله اعلم.[١]

به هر حال مفهوم از اين آيه اين است كه در بهشت از جنس اناث كسانى هستند كه فقط به شوهران خود نظردارند و نه به جا و يا به فرد ديگر، و گويا خيلى علاقه و دل بستگى به آنان دارند كه چنين محبت براى طرف بسيار لذت بخش است.

اين همسران اناث قبل از همسران ذكور خود، مورد استفاده كسى از إنس و جن قرار نگرفته‌اند و دست نخورده‌اند.

از اين جمله‌ى‌ «لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ» دو مطلب به دست مى‌آيد:

١- جن هم مانند إنس علاقه جنسى دارند و طريق اشباع آن در هر دو يكى است كه دخول و مباشرت جنسى و طمث است.

٢- اين قاصرات الطرف قابليت استفاده براى ذكور إنس و جن را دارند، قرآن مجيد در اين آيه حقيقت و نوعيت قاصرات الطرف را بيان نفرموده است. و احتمال زياد مى‌رود كه مراد حوريه باشند، ظاهراً رغم بعضى از قصه‌ها بين اناث إنس باذكور جن و بين اناث جن با

[١] - و جمله‌ى« وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ»، امتياز اصحاب يمين باشد.( دقت شود)