افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٤ - بنى اسرائيل(يهوديها)

بود و حضرت عيسى خارج از بنى اسرائيل، و از غذاهاى پاكيزه به آنان روزى داديم و آنان را بر جهانيان (زمان خودشان) برترى داديم، بينات و دلايل روشنى را به آنان ارزانى نموديم ولى بنى اسرائيل بين خود نه از اشتباه و نادانى كه از روى علم به حق اختلاف كردند كه هدف، تجاوز بعضى بر بعضى ديگر بود (و البته آن اختلافات نفسانى به علما و متنفذين آنان اختصاص دارد) كه خداوند روز قيامت در مورد اختلاف آنان قضاوت مى‌كند (جاثيه ١٧) آيات زيادى در مورد يهوديها در قرآن وارد شده است.

خلاصه برداشت اجمالى مؤلف از آيات وارده در حق يهوديها:

يهوديها تا زمان بعثت پيامبر اكرم (ص) بر دو دسته بودند يك دسته بر حق و دين آسمانى و تورات اصلى باقى ماندند و دسته دوم در اثر اختلافات مدعيان رياست و ماديات از دين موسى (ع) و دستورات عيسى (ع) انحراف پيدا كردند.

دسته اول مؤمن و متدين عاقبت بخير هستند.

دسته منحرفين اگر متعمد و يا مقصر بوده اند مستحق عقاب اخروى هستند، و اگر قاصر و مشتبه بوده اند، كارشان در قيامت به خداوند عادل مربوط است.

يهوديان بعد از بعثت پيامبر اسلام (ص) بر سه دسته اند:

جمعى به آن حضرت (ص) ايمان آوردند كه حال شان حال مسلمانان است.

جمعى زيادى كه عمداً يا تقصيراً به دين اسلام داخل نشدند و بر دين منسوخ خود باقى ماندند اينان حكم كفار را دارند و مستحق عقاب اخروى هستند.

جمع سومى كه از قصور فكرى به حقانيت دين اسلام نرسيده اند كه حكم شان را به خداوند عادل ارجاع مى دهم جاهلان قاصر از نظر عقل معذور هستند و استحقاق عقاب را ندارند.