قوله: قُلْ يٰا أَهْلَ الْكِتٰابِ لَسْتُمْ عَلىٰ شَيْءٍ -الآية،عبد اللّه عبّاس گفت سبب نزول آيت آن بود كه:جماعتى [٣]جهودان به نزديك پيغامبر [٤]آمدند،و گفتند:يا محمّد!به تورات ايمان دارى و مقر هستى كه كتاب خداست [٥]و حقّ است؟گفت:

آرى.گفتند:تو را با ما اتّفاق است،ما با تو اتّفاق نمى‌كنيم در آن‌كه قرآن حق است و از نزديك خداى است ما را بر اين رها كن كه تو اقرار دادى كه حق است، خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت:يا محمّد!بگو آن جهودان و ترسايان را كه شما بر هيچ‌چيز نه اى تا اقامت تورية و انجيل نكنيد.و در اقامت آن دو قول گفتند:يكى آن‌كه ايمان آريد به آنچه [٦]در اوست از نبوّت محمّد و بشارت بدو و وجوب ايمان به او و به كتاب او،و قولى ديگر ابو على گفت:مراد در امر به اقامت تورية و انجيل امر است به آنچه از آن منسوخ نيست يعنى حكم آن با حكم شرع رسول ما راست است كه آنچه منسوخ است اقامۀ آن نبايد كردن و برآن [٧]كار كردن،و نيز: وَ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ ،و آنچه انزله كرده‌اند بر شما از خدايتان.در او دو قول گفتند:يكى آن‌كه مراد قرآن است كه خداى تعالى بر همۀ مكلّفان انزله كرد و تخصيص ايشان در اين آيت بذكر براى اقامت حجّت است بر ايشان چه خطاب در آيت با ايشان است قولى

[١] .مج،مت،وز،لت:خوشى‌ها،آج،لب:پاكيزه‌هاى خورشهاى.

[٢] .آج،لب:حال‌آنكه حلال پاك بود.

[٣] .مج،مت،وز،لت:جماعت.

[٤] .آج،لب،مر+عليه السلام.

[٥] .مج،مت،وز:خداى.

[٦] .آج،لب:بدانچه،بم:با آنچه.

[٧] .مج،مت،وز:در.