روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣ - ترجمه

و اوّل من ادّى الزّكاة بكفّه و اوّل من صلّى و من كان زاكيا
فلمّا اتاه سائل مدّ كفّه اليه فلم يبخل و لم يك خافيا [١]
فدسّ [٢]إليه خاتما و هو راكع و ما زال اوّاها الى الخير داعيا
فبشّر جبريل النبىّ محمّدا بذاك و جاء الوحى في ذاك صاحيا [٣]
طاوس روايت كرد از عبد اللّه عبّاس و كسى از او پرسيد اين آيت كه چه معنى دارد و در كه آمد [٤]؟گفت:آيت در [٥]على بو طالب [٦]و معنى آيت آن است كه:فرمان و ولايت خداى راست و كس را با خداى [٧]در آن شركت نيست از مخلوقان [٨]،و از خداى گذشته فرمان و ولايت رسول راست،و كس را در آن با او شركت نيست از مخلوقان.و از رسول-عليه السّلام-گذشته،فرمان و ولايت على بو طالب [٩]راست و كس را با او در آن شركت نيست از مخلوقان [١٠]و رسول-عليه السّلام-به اين آيت احتجاج كرد.

كلبى روايت كرد از ابو صالح از عبد اللّه عباس كه او گفت سبب نزول آيت آن بود كه:عبد اللّه سلام و جماعتى از أحبار يهود [١١]كه ايمان آورده بودند گفتند:يا رسول اللّه!آنان كه خويشان ما بودند از ما تبرّى كردند براى آن‌كه ما به تو ايمان آورديم و ما تنها مانده‌ايم و از خانۀ ما تا مسجد تو مسافت دور است و ما مستوحش مى‌شويم ازآن‌كه كس با ما اختلاط نمى‌كند،خداى تعالى اين آيت فرستاد براى تسليت ايشان و گفت:اگر شما را ولايت و دوستى جهودان نيست خداى تعالى ولىّ شماست و پيغامبرش و آن مؤمنان [١٢]كه نماز كنند و زكات دهند و ايشان راكع باشند،و در آن روز اميرالمؤمنين على [١٣]در ركوع انگشترى به سائل داده بود.