روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٩٤ - ترجمه

امتحان باشد،و خداى تعالى عوض دهد ايشان را از آن الم،و اين هم بر سبيل ترغيب بر ايمان و تحذير [١]از كفر گفت. آنگه گفت:ما اين پيغامبران كه فرستيم،نفرستيم الّا بشارت‌دهنده به ثواب و ترساننده از عقاب،و محلّ هر دو نصب است بر حال،هركه ايمان آرد و مصلح باشد احوال خود به صلاح بازآرد. فَلاٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ ،بر ايشان ترسى نباشد و نه نيز اندوهگين شوند.بدين آيت رد كرد بر كافرانى كه ايشان پيغامبران را تعنّت [٢]نمودند و اقتراح كردند و معجزات خواستند و آيات طلب كردند، حق‌تعالى گفت:ايشان پيغام‌گزارانند [٣]از من به بشارت و انذار و امّا آنچه شما مى‌خواهى [٤]كار ايشان نيست و نه ايشان برآن قادر باشند آن مقدور من است،هركه ايمان آرد به ايشان و بر ايشان تعنّت نكند جزاى او ايمنى باشد و شادمانى. و امّا مكذّبان را كه آيت [٥]من به دروغ دارند عذاب من به ايشان رسد به آن كفر و فسق كه ايشان در آن‌اند و خارج‌اند از فرمان خداى و رسول.

آنگه فرمود رسول را-عليه السّلام-كه بگو اين كافران را كه من نمى‌گويم و دعوى نمى‌كنم كه خزاين خداى به نزديك من است تا شما را توانگر كنم،و نمى‌گويم كه من غيب دانم تا شما را از عواقب [٦]و مصالح و غايبات خبر دهم،و نيز نمى‌گويم شما را كه من فرشته‌ام،بل آدميم شما مرا مى‌دانى [٧]و نسب من مى‌شناسيد. إِنْ أَتَّبِعُ إِلاّٰ مٰا يُوحىٰ [٨]،من متابعت نمى‌كنم الّا آن را كه بر من وحى مى‌كنند و مرا اعلام مى‌كنند از اخبار غايبات و مصالح دينى در حلال و حرام و اين براى آن گفت تا در تحكّم و تعنّت ايشان بسته شود بر او [٩]گمانهاى باطل نبرند و او را تعنّتهاى ناواجب ننمايند.

آنگه گفت:بگو ايشان را بر سبيل مثل كه راست باشد نابينا با بينا؟گفتند [١٠]:

يعنى كافر با مؤمن و جاهل با عالم يعنى نباشد. أَ فَلاٰ تَتَفَكَّرُونَ ،شما هيچ انديشه