روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٦٢ - ترجمه

چون مسلمانان قوى گشتند،خداى تعالى اين آيه فرستاد و گفت:برسان و بگو از عيب آلهۀ اينان آنچه در ايشان است كه [١]تو را از مردمان نگاه مى‌دارم يعنى [٢]كافران.

بعضى دگر گفتند:آيت در عيب جهودان آمد كه رسول-عليه السّلام-جهودان را عيب مى‌كرد،و جهودان گفتند:يا محمّد مگر تو مى‌خواهى كه [٣]تو را به خدايى گيريم چنان كه ترسايان عيسى را.رسول-عليه السّلام-زبان از ايشان كوتاه بكرد،خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت:اى محمّد!برسان آنچه تو را فرموده‌اند از تبليغ به جهودان و ترسايان و مبالات مكن و مينديش از ايشان كه من تو را نگاه دارم تو،آنچه رسيدنى [٤]است برسان و بگو ايشان را كه: لَسْتُمْ عَلىٰ شَيْءٍ ،اين آيت كه از پس آن [٥]آيت آمد چون اين آيت فرود آمد،گفت رسول-عليه السّلام-گفت:

لا ابالي من نصرني او من خذلني.

بعضى دگر گفتند،در كار زنان رسول آمد كه خداى فرموده بود رسول را كه ايشان را گويد:دنيا رها كنى و [٦]ترسيد كه قبول نكنند،خداى تعالى اين آيت فرستاد.

بعضى دگر گفتند:آيت در جهاد آمد كه رسول-عليه السّلام-ترسيد كه بعضى مردمان مطاوعت نكنند در باب جهاد،خداى تعالى اين آيت فرستاد.

اين اقوالى است كه جماعتى مفسّران گفتند،امّا آنچه در تفسير اهل البيت است-عليهم السلام و از ائمّه ما و جماعتى صحابه روايت كرده‌اند چون براء بن عازب و جابر بن عبد اللّه انصارى و سلمان و ابو ذرّ [٧]و عمّار و حذيفه و جز ايشان كه:آيت در حقّ اميرالمؤمنين على آمد در حجّة الوداع چون رسول-عليه السّلام-با ترسايان نجران مصالحه كرد[١٦-ر]بر دو هزار [٨]حلّه من حلل الاواقىّ [٩]،و جبرئيل-عليه السّلام-آمد و گفت:تو را حجّ وداع مى‌بايد كردن [١٠].او على را به جانب يمن فرستاد تا آن حلّه‌ها