روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٩ - ترجمه

برخاستندى [١]ايشان گفتند:قد قاموا لا قاموا و صلّوا لا صلّوا و ركعوا لا ركعوا و سجدوا لا سجدوا،برخاستندى [٢]كه برمخيزاند [٣]و نماز كردندى مكناند [٤]،و ركوع كردند كه مكناند [٥]و سجود كردند [٦]كه مكناند،خداى تعالى اين آيت فرستاد و اطّلاع داد رسول [٧]را و مسلمانان را بر سرّ ايشان.

سدّى گفت:مردى بود ترسا در مدينه چون بانگ نماز شنيدى و مؤذن گفتى:

اشهد انّ محمّدا رسول اللّه،دندان به يكديگر [٨]بسودى[١٠-پ]و گفتى:هذا الكاذب،اين دروغزن.اللّهمّ حرّقه،بار خدايا بسوزان او را،يعنى رسول را [٩]شبى اتّفاق افتاد كه خدمتكارى كه ايشان را بود،پارۀ آتش در خانه مى‌برد شررى از آن آتش بجست و در او [١٠]افتاد و آن ترسا بسوخت و اهل او و خانه و هرچه در آنجا بود [١١]، خداى تعالى دعاى او برآورد كرد [١٢].

بعضى ديگر [١٣]مفسّران گفتند:جماعتى [١٤]كافران چون بانگ نماز شنودندى [١٥]، حسد كردندى بر ايشان و گفتند [١٦]:اى[محمد] [١٧]اين [١٨]بدعت است كه تو نهاده‌اى و پيش تو پيغامبران [١٩]ديگر را نبود،اگر درين خبرى [٢٠]بودى پيغامبران ديگر به اين سابق بودندى تو از [٢١]كجا آوردى اين آواز منكر،فما اقبحه من صوت و أسمجه،چه زشت آوازى است،خداى تعالى از گفت ايشان اين آيت بفرستاد [٢٢]و رد كرد بر ايشان اين