روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٦٧ - ترجمه

پوشانيد [١]و گفت:براى دل من ازين در خانه دررو و به آن در برون [٢]شو و ايشان را گفت:من مى‌خواهم تا اين دوست خود را يك‌بار [٣]بر شما عرض كنم[١٧-ر]،براى دل من هركسى [٤]با او مبرّتى كنيد.گفتند:چه كنيم؟هريكى را كاردى و ترنجى به دست داد [٥]گفت:چون آيد [٦]هركسى [٧]پارۀ ترنج ببريد و به او دهى [٨].گفتند:چنين كنيم.

چون [٩]از در خانه در آمد و چشم ايشان بر جمال او افتاد،خواستند كه ترنج برند [١٠]دستها ببريدند و از دهش [١١]و حيرت،چون او برفت گفتند: حٰاشَ لِلّٰهِ مٰا هٰذٰا بَشَراً إِنْ هٰذٰا إِلاّٰ مَلَكٌ كَرِيمٌ ، [١٢]گفت [١٣]:اين آن است كه شما [١٤]زبان ملامت دراز كرده‌ايد [١٥]به سبب اين، فَذٰلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ [١٦]،رسول-عليه السّلام-هم اين اشاره كرد [١٧]گفت:اين آن مرد است كه اگر وقتى در حقّ او سخن [١٨]گفتم شما را خوش نيامد [١٩]زبان ملامت دراز كرديد،امروز بنگريد تا خداى تعالى در حقّ او چه فرمود،او را چه پايه نهاد و چه منزلت [٢٠]داد.

آنگه گفت:

الست اولى بكم منكم بانفسكم ،نه من از شما به شما اولى‌ترم، قالوا:بلى تقرير كرد تا اقرار دادند بى‌فصلى و تراخى گفت:

من كنت مولاه فهذا علىّ مولاه اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله ،هركه من مولاى اويم على مولاى اوست،بار خدايا هركه او را دوست دارد دوستش دار