روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٥ - ترجمه

قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذٰلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ،بگو اى محمّد خبر دهم شما را بدتر [١]از اين به مثوبت و جزا و پاداشت [٢]و عاقبت به نزديك خدا آن‌كس باشد كه خدا او را لعنت كرده باشد في قوله: لُعِنَ [٣]الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرٰائِيلَ عَلىٰ لِسٰانِ دٰاوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ،و غضب عليه،و بر او خشم گرفته باشد في قوله:(و غضب عليهم و لعنهم و جعل منهم القردة و الخنازير)،و از ايشان كرده است بوزينگان [٤]و خوكان.

امّا قوله: بِشَرٍّ مِنْ ذٰلِكَ ،اين دوم [٥]را نيز [٦]خواند [٧]و اگرچه اوّل بد نبود با [٨]آن‌كه اين لفظ جايى استعمال كنند كه اوّل بد باشد و دوم بتر،براى آن‌كه ايشان گفتند:ما راينا شرّا منكم،بر وفق گفتار ايشان،يعنى از ما بتر به زعم گفتار شما آنان باشند كه اين وصف دارند ايشان به همه حال بتر باشند،و مثله قوله: قُلْ أَ فَأُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذٰلِكُمُ النّٰارُ وَعَدَهَا اللّٰهُ الَّذِينَ كَفَرُوا [٩]،و مثوبت ثواب باشد،و مفعله و مقعله از بناهاى مصدر بود و اصل او من ثاب اذا رجع باشد و نصب او بر تميز است كقوله تعالى: أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مٰالاً وَ أَعَزُّ نَفَراً ، [١٠]و قوله: مَنْ لَعَنَهُ اللّٰهُ ،و من موصوله است اين جا به معنى الّذي وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ و جعل به معنى خلق است چنان كه[١٢-ر]آو وَ جَعَلَ الظُّلُمٰاتِ وَ النُّورَ [١١]،و عبد الطّاغوت،عامّۀ قرّاء خواندند بفتح با و دال و نصب طاغوت على الفعل و المفعول و حمزه خواند عبد الطّاغوت و گفت [١٢]به معنى عبد است،يقال عبد و عبد كما يقال:سبع و سبع و فرد و فرد و أنشد «كسيف [١٣]الصّقيل الفرد»
و وجهى دگر گفتند:قرائت او را حمل كنند بر آنكه اين لفظ جمع جمع باشد،يقال:عباد و عبد،كما يقال:ثمار و ثمر،آنگه استثقال [١٤]كرد دو ضمّه را بر هم