روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣ - ترجمه

تجيد الضّراب و حزّ الرّقاب أمام العقاب غداة النّزال
تكيد الكذوب و تجري الهبوب و تروى الكعوب دما غير آل
چون مرد را بديدند و آواز او بشنيدند از او بترسيدند و از مبارزت او برميدند كس پيش او نيارست رفتن،و از [١]معروفان يكى گفت:و اللّه إنّ لسانه هائل فكيف سنانه، و اللّه كه زبانش هايل است سنانش چون باشد [٢].رسول-عليه السّلام-بر يك‌يك عرض [٣]مى‌كرد مبارزت او كس رغبت نمى‌كرد تا گفت:

من له و له الامامة من بعدي، كيست كه پيش او رود و از پس من،امامت او را[باشد] [٤]:چون كسى [٥]رغبت نكرد،اميرالمؤمنين على-عليه السّلام-گفت:يا رسول اللّه مرا دستور باشى [٦]كه پيش او روم؟گفت:جز تو كس [٧]پيش [٨]او نرود و با او مقاومت نكند.آنگاه او را پيش خود خواند و به دست خود عمامه در [٩]سر او بست و او را گفت:

سر على بركة اللّه في حرز من امان اللّه،على ثقة بنصر اللّه. او پيش اسد عويلم رفت يك‌دو بار با هم بگشتند يك‌بار اميرالمؤمنين على-عليه السّلام-تيغ بر بالاى سر برد درقى [١٠]داشت از آهن در سر كشيد او تيغ بر ميان درقه زد،درق ببريد و سنگ ببريد و خود آهن ببريد و سر و پيشانى [١١][٤-ر]و كام و دهن و ذقن و گردن و سينه و شكم و كمر بست [١٢]تا [١٣]مرد را بر طول به دونيم كرد،آنگه به تيغ [١٤]سرش از تن جدا كرد به دونيمه و پيش رسول فرستاد.رسول-عليه السّلام-تكبير فتح كردند و شادمانه شدند و مسلمانان شاد شدند و او ازآنجا برگشت منصور و مظفّر،مى‌آمد خرامان و اين بيتها مى‌گفت:

ضربته بالسّيف وسط الهامة بشفرة صارمة هذّامة
فبتّكت من جسمه عظامه و بيّنت من انفه ارغامه