در زير درختان آن جويها مى‌رود و ايشان در آنجا مخلّد و مؤبّد و منعّم باشند بر وجهى كه نعيم مقيمان [١]را زوال نبود.آنگه ايشان را در بهشت چيزى باشد به از بهشت [٢]،و آن رضاى خداست از ايشان،خداى تعالى از ايشان راضى باشد به طاعات و ايمان ايشان در دار دنيا،و ايشان از خداى تعالى راضى باشند به ثواب و نعيم كه داده باشد [٣]ايشان را و آن فوز و ظفر بزرگ باشد،يقال:فاز بكذا اذا ظفر به و حازه.

آنگه گفت [٤]:ملك آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن است همه خداى راست و در تصرّف اوست،و او برآن قادر است كه چنان كه خواهد مى‌گرداند و مى‌دهد و مى‌ستاند،و كس را نرسد كه او را از آن منع كند يا بر او اعتراض كند،و بيرون آن بر همه چيز قادر و تواناست از آنچه مقدورات اوست بر هر وجه كه صحيح بود كه مقدور باشد.

[١] .مج،وز،مت،لت،مر:مقيمشان،آج،لب،بم:مقيم آن.

[٢] .مر+ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ .

[٣] .مج،وز،مت:نعيم بى‌داد و بود.

[٤] .مر+ لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ .