روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد هفتم
١ ص
(٢)
ادامه سوره مائده
١ ص
(٣)
سوره المائدة (5) آیات 54 تا 56
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره المائدة (5) آیات 57 تا 67
٣٥ ص
(٦)
ترجمه
٣٥ ص
(٧)
سوره المائدة (5) آیات 68 تا 88
٨٥ ص
(٨)
ترجمه
٨٥ ص
(٩)
سوره المائدة (5) آیات 89 تا 100
١١٨ ص
(١٠)
ترجمه
١١٨ ص
(١١)
سوره المائدة (5) آیات 101 تا 108
١٦٩ ص
(١٢)
ترجمه
١٦٩ ص
(١٣)
سوره المائدة (5) آیات 109 تا 120
١٩٦ ص
(١٤)
ترجمه
١٩٦ ص
(١٥)
سورة الأنعام
٢٢٣ ص
(١٦)
سوره الأنعام (6) آیات 1 تا 10
٢٢٥ ص
(١٧)
ترجمه
٢٢٥ ص
(١٨)
سوره الأنعام (6) آیات 11 تا 20
٢٣٩ ص
(١٩)
ترجمه
٢٣٩ ص
(٢٠)
سوره الأنعام (6) آیات 21 تا 32
٢٥٠ ص
(٢١)
ترجمه
٢٥٠ ص
(٢٢)
سوره الأنعام (6) آیات 33 تا 45
٢٧٢ ص
(٢٣)
ترجمه
٢٧٢ ص
(٢٤)
سوره الأنعام (6) آیات 46 تا 58
٢٩٠ ص
(٢٥)
ترجمه
٢٩٠ ص
(٢٦)
سوره الأنعام (6) آیه 59
٣١١ ص
(٢٧)
ترجمه
٣١١ ص
(٢٨)
سوره الأنعام (6) آیات 60 تا 73
٣١٥ ص
(٢٩)
ترجمه
٣١٥ ص
(٣٠)
سوره الأنعام (6) آیات 74 تا 90
٣٣٦ ص
(٣١)
ترجمه
٣٣٦ ص
(٣٢)
سوره الأنعام (6) آیات 91 تا 100
٣٦٩ ص
(٣٣)
ترجمه
٣٦٩ ص
(٣٤)
سوره الأنعام (6) آیات 101 تا 110
٣٩٥ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩١ - ترجمه

ديگر آن‌كه:مراد جملۀ ادلّه [١]است كه خداى تعالى نصب كرده است بر صحّت مسلمانى و توحيد و نبوّت انبيا و نبوّت پيغمبر ما-صلّى اللّه عليه و آله و سلّم. وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيٰاناً وَ كُفْراً ،و بيفزايد بسيارى را از ايشان آنچه بر تو فروفرستادند طغيان و عدوان و كفر يعنى ايشان بيفزودند عند نزول قرآن طغيان و كفر [٢]و اين طريقه بيان كرديم پيش از اين.

اگر گويند:نه اين مفسده باشد براى آن‌كه فساد عند آن حاصل آيد و اگر او نبودى فساد حاصل نيامدى؟گوييم:بلى،چنين باشد با شرطى ديگر و،آن آن است كه از باب تمكين نبود چون قدرت و آلت [٣]و قرآن و ساير ادلّه از باب تمكين‌اند مفسده نباشد،دگر آن‌كه مسلّم نيست كه استفساد ايشان به نزول قرآن بود،و اگر قرآن نبودى ايشان كافر نشدندى.بلى رواست كه اگر قرآن نيز نيامدى ايشان خود كافر بودندى بل خود جز چنين نيست،براى آن‌كه خداى تعالى گفت: وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً ،بيفزايد بسيارى را از ايشان و زياده آنجا باشد كه اصل بود،و طغيان نگفتم [٤]كه مجاوزة الحدّ باشد.قوله تعالى: إِنّٰا لَمّٰا طَغَى الْمٰاءُ [٥]،و قوله: إِنَّ الْإِنْسٰانَ لَيَطْغىٰ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنىٰ [٦]. فَلاٰ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰافِرِينَ ،اى لا تحزن عليهم،تو بر اين كافران اندوهگن مشو،و اين بر سبيل تسليت رسول-عليه السّلام-گفت،براى آن‌كه او دل در ايمان ايشان بسته بود و چون ايمان نياوردندى او دلتنگ شدى،حق‌تعالى گفت:تو دلتنگ مشو بر ايشان اگر ايشان به دوزخ و سقر شوند كه ايشان مستحقّ آنند. قوله: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ،آنگه حق‌تعالى از احوال مؤمنان كه در اصل مؤمن بودند و آن مؤمنانى كه از اهل كتاب بودند و ايمان آوردند به رسول-عليه السّلام-خبر داد [٧]گفت:آنان كه ايمان دارند كه بر دين جهودى‌اند و آنان كه صابيان‌اند و صابى آن باشد كه از دين [٨]كه جهود [٩]برآن باشند ميل كند و به دينى رود كه اندكى مردم بر او


[١] .اساس:نزله،با توجه به مج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٢] .مر+را.

[٣] .آج،لب،آف:أدلّه.

[٤] .مج،مت،وز،لت،مر:بگفتيم.

[٥] .سورۀ حاقه(٦٩)آيۀ ٦ و ٧.

[٦] .سورۀ علق(٩٦)آيۀ ٦ و ٧.

[٧] .آج،لب+و.

[٨] .لت،مر:دينى.

[٩] .لت،مر،شعرانى ج ٤ ص ٢٩٤:جمهور