٢. محمد بن يعقوب عن عدّة مِن أصحابنا عن سهل بن زياد عن أحمد بن محمد عن رفاعة بن موسى عن أبي عبداللّه(ع)، قال: تردّ المرأة مِن العَفَل و البرص و الجذام و الجنون و أمّا ما سوى ذلك فلا؛ (٨)

رفاعة بن موسى از امام صادق(ع) نقل كرده كه فرمود:

زن با داشتن يكى از اين چهار عيب عفل و برص و جذام و جنون برگردانده مى‌شود. اما در غير اين چهار عيب برگردانده نمى‌شود.

از آن جا كه سهل بن زياد در اسناد اين روايت آمده، ضعيف است، ولى شيخ با اسناد خود از محمد بن يعقوب آن را نقل كرده و محتوايش با روايت اوّل تطابق دارد، جز اينكه در اين روايت افزوده است: در غير اين چهار عيب حق ردّ وجود ندارد.

دلالت روايت بر جواز ردّ زن با يكى از عيوب چهار گانه روشن است و اختلاف در ترتيب عيوب به مدعاى ما ضررى نمى‌زند.

٣. محمد بن يعقوب عن محمد بن يحيى عن أحمد بن محمد عن ابن محبوب عن الحسن بن صالح، قال: سألتُ أبا عبداللّه‌(ع) عن رجل تزوّج أمرأة فوجد بها قرناء، قال: هذه لاتحبل و ينقبض زوجها عن مجامعتها تردّ على أهلها. قلتُ: فإنْ كان قد دخل بها؟ قال: إنْ كان علم قبل أنْ يجامعها ثمّ جامعها فقد رضي بها و إنْ لم يعلم إلاّ بعد ما جا معها فإنْ شاء بعد أمسكها و إنْ شاء، سرّحها إلى أهلها، و لها ما أخذتْ منه بما استحلّ مِن فرجها؛ (٩)

حسن بن صالح روايت مى‌كند كه از امام صادق(ع) سؤال كردم در باره مردى كه با زنى ازدواج كرده و در او عيب «قرن» ديده بود. امام(ع) فرمود:

زن قرناء حامله نمى‌شود و شوهرش از مجامعت با وى بدش مى‌آيد، به خانواده‌اش برگردانده مى‌شود.

مى‌گويد: به امام عرض كردم كه اگر آميزش كرده باشد چطور؟ امام(ع) فرمود:

(٨) وسائل الشيعه، ج١٤، باب ١ از ابواب العيوب و التدليس، حديث٢.
(٩) همان، باب ٣ از ابواب العيوب و التدليس، حديث٣.