فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٨ - عبور از مقابل نمازگزار پژوهشى به شيوه فقه مقارن (پژوهشى به شيوه فقه مقارن) امير رحمانى
نووى، از علماى شافعيه در كتاب المجموع مىگويد:
سنت براى نمازگزار آن است كه در مقابلش سترهاى باشد، ديوار يا ستون يا غير اين و شيخ ابو حامد در اين امر، نقل اجماع كرده است. (١)
سرخسى، از علماى حنفيه در كتاب المبسوط مىگويد:
اگر در مقابل نمازگزار چيزى نباشد، نمازش صحيح است، چرا كه امر به نهادن ستره به ذات نماز رجوع نمىكند. (٢)
ابن قدامه حنبلى در كتاب المغنى بر استحباب تأكيد كرده و مىگويد:
ما، در استحبابى بودن اين حكم اختلافى نمىشناسيم. (٣)
على بن سليمان مرداوى از علماى حنبلى در الانصاف مىگويد:
مذهب استحباب نماز به ستره است و جماهير اصحاب بر آنند و اكثر آنان به اين حكم قطع دارند، و در واضح اطلاق وجوب كرده است. (٤)
صاحب مواهب الجليل از علماى مالكيه، اقوال علماى مالكى را در اين مسأله نقل كرده است كه تعابيرى چون: مستحبه، حسنه، مندوبه، متأكده و سنت دارند، و از ابن ناجى نقل مىكند كه ابن عبدالسلام از حكم به معصيت انداختن عبور كننده، استفاده وجوب وضع ستره را كرده و پس آن را رد مىكند. (٥)
از اين كلمات ظاهر مىشود كه قول وجوب قراردادن ستره هنگام نماز بسيار شاذّ است، و اجماع فرقههاى اربعه اهل سنت بر استحباب اين عمل است و دليل بر قول به وجوب استحسان، ضعيف است، با اين همه از ميان متاخّران، شوكانى در نيل الاوطار و البانى در تمام المنه ميل به وجوب پيدا كردهاند گرچه شوكانى بيشتر درصدد بيان مفاد هر حديث است.
(١) چاپ دارالفكر، ج٣، ص٢٤٧.
(٢) همان، ج١، ص١٩١.
(٣) همان، ج٢، ص٦٧.
(٤) ج٢، ص١٠٣، چاپ داراحياء التراث العربى.
(٥) مواهب الجليل ـ الحطاب الرعينى، چاپ دارالكتب العلميه، ج٢، ص٢٣٣.