فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٨٠ - عبور از مقابل نمازگزار پژوهشى به شيوه فقه مقارن (پژوهشى به شيوه فقه مقارن) امير رحمانى
پس فهم آنان از چيزهاى ديگرى كه شنيدهاند، صحيح نيست.
٧. ابن ابى شيبه به اسناد خود از حذيقه نقل مىكند:
نماز را هيچ چيز قطع نمىكند و دفع كنيد آن مقدار كه مىتوانيد. (١٥٧)
٨. نيز از عبداللّه بن عمر نقل مىكند:
نماز را هيچ چيز قطع نمىكند و از خودتان دفاع كنيد. (١٥٨)
٩. مالك نيز از او نقل كرده است:
نماز را هيچ چيزى كه از مقابل نمازگزار عبور كند، قطع نمىكند. (١٥٩)
از اين نقل معلوم مىشود كه شدت عمل ابن عمر در دفع عابر به جهت اعتقاد قاطعيت عبور نبوده است.
١٠. ابن ابى شيبه به اسناد خود از قاسم نقل كرده:
نماز را هيچ چيزى قطع نمىكند. خدا از هر چيزى نزديكتر است. (١٦٠)
١١. به سند خود از شعبى نقل كرده:
نماز را هيچ چيز قطع نمىكند و لكن هر مقدار مىتوانيد، از آن مواظبت كنيد. (١٦١)
١٢. از عبدة بن سليمان از هشام از پدرش نقل كرده است:
نماز را جز كفر چيزى قطع نمىكند. (١٦٢)
١٣. بخارى در صحيح به سند خود از يعقوب بن ابراهيم نقل كرده است:
پسر برادر ابن شهاب به من گفت: از عمويم سؤال كردم: آيا نماز را عبور چيزى قطع مىكند؟ جواب داد: نماز را چيزى قطع نمىكند. (١٦٣)
(١٥٧) المصنف، ج١، ص٣١٤.
(١٥٨) همان.
(١٥٩) الموطا، باب الرخصه في المرور بين يدي المصلّي، ج١، ص١٥٦.
(١٦٠) المصنف، ج١، ص٣١٤.
(١٦١) همان.
(١٦٢) همان.
(١٦٣) صحيح بخارى، ج١، ص١٣٠.