«تثويب عبارت است از بازگشت به اعلام پس از اعلام اوّل. هنگامى كه مؤذّن مى‌گويد: «الصلاة خيرٌ من النوم» خالى از اين مضمون تكرار اعلام نيست. از اين رو آن را تثويب گفته‌اند». (٦٠)

آنچه گفته شد، بيان معناى تثويب در لغت بود. مقصود ما در اين مقام، تبيين حكم گفتن عبارت «الصلاة خيرٌ من النوم» در اذان نماز صبح است. آيا گفتن اين جمله در اذان صبح، مشروع است يا بدعتى است كه بعد از پيامبر(ص) ودر اثر خوشايند برخى از مردم در اذان گنجانده شد؟ فرق نمى‌كند اين عمل با اين ويژگى، تثويب باشد يا تثويب به معناى مطلق تكرار از فراخواندن به نماز باشد، هر چند پس از پايان اذان، با اين الفاظ يا با واژه‌هاى ديگر.

تثويب به معناى ياد شده هم در ضمن روايات رؤياى اذان و هم در روايات ديگر وارد شده است:

١. روايت ابن ماجه(روايت چهارم) كه گفتيم شوكانى بر ضعف آن تصريح كرده است. (٦١)

٢. روايت احمد بن حنبل كه گفتيم سند اين روايت ضعيف است؛ زيرا در آن محمد بن اسحاق و عبداللّه‌ بن زيد بن عبد ربه وجود دارند. (٦٢)

٣. روايت ابن سعد در طبقاتش كه در سند آن مسلم بن خالد بن قرقره وجود دارد و پيش از اين به ضعف آن اشاره كرديم. (٦٣)

٤. روايت ابن ماجه كه با اين سند وارد شده:

از ابوبكر بن ابى شيبه، از محمد بن عبداللّه‌ اسدى، از ابى اسرائيل، از حكم، از

(٦٠) السنن، ج٢، ص١٤، قسمت پاورقى.
(٦١) ر.ك: روايت چهارم در صفحات پيش و سخن شوكانى در صفحات گذشته از همين مقاله.
(٦٢) ر.ك: روايتى كه از امام احمد پس از احاديث سنن در صفحات گذشته از همين رساله نقل شد.
(٦٣) ر.ك: به صفحه گذشته از همين كتاب.