فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٤١ - عيوب موجب فسخ نكاح محمد يزدى

بود و آن قوم از عيب زن چيزى به مرد نگفته بودند، روايت مى‌كند كه امام(ع) فرمود:

زن برگردانده نمى‌شود... بلكه فقط با عيوب چهارگانه برص و جذام و جنون و عفل عقد نكاح فسخ مى‌شود.

وى مى‌گويد: به امام(ع) عرض كردم: اگر مرد با زن آميزش كرده باشد، مهر زن چه مى‌شود؟ امام(ع) مى‌فرمايد:

در عوض آميزش با زن، مهريه به او پرداخت مى‌شود و مبلغ آن را از ولىّ زن طلبكار خواهد بود.

اين روايت بر نفى ردّ عوراء دلالت دارد، هر چند كه عيب زن بيان نشده باشد. گويا مصداقى براى تدليس است(اگر به تدليس در اين جا قائل باشيم). هم چنين روايت بر لزوم پرداخت مهريه به زن در صورت آميزش با وى دلالت دارد، هر چند ولىّ زن بايد به اندازه مهر غرامت بدهد. افزون بر اين كه روايت بر مدعاى ما يعنى انحصار ردّ در موارد چهارگانه دلالت دارد.

ادله قول دوم: بعضى از روايات باب بر جواز فسخ نكاح در عمياء و عرجاء(كور و لنگ) دلالت دارد، از جمله:

١. محمد بن عليّ بن الحسين بإسناده عن عبدالحميد عن محمد بن مسلم، قال: قال أبو جعفر(ع): تردّ العمياء و البرصاء و الجذماء و العرجاء؛ (١١)

محمد بن على بن الحسين در روايتى به اسناد خويش از عبدالحميد از محمد بن مسلم نقل مى‌كند كه امام باقر(ع) فرمود:

زنان نابينا و مبتلا به پيسى و جذامى و لنگ، برگردانده مى‌شوند.

٢. محمد بن الحسين عن أحمد بن محمد عن محمد بن سماعة عن عبدالحميد عن محمد بن مسلم عن أبي جعفر(ع) قال: تردّ البرصاء و العمياء و العرجاء؛ (١٢)