ميان دو گروه روايت كه هردو مثبت حكم ردّ هستند، هيچ گونه تعارضى وجود ندارد و مقتضاى جمع بين روايات ياد شده اين است كه بپذيريم ردّ و فسخ نكاح در شش چيز ثابت است.

اما در روايت عبدالرحمن بن أبي عبداللّه‌ (١٣) از امام صادق(ع) آمده است كه وى بعد از بيان عيوب چهارگانه برص و جذام و جنون و قرن كه ردّ در آنها جايز بود، فرمود: «فأمّا ماسوى ذلك فلا».

اين سخن امام را بر غير اين عيوب چهارگانه و غير عيوب منصوص مثل عمياء و عرجاء حمل مى‌كنيم، هم چنان كه صاحب وسايل چنين كرده است.

عيوب مرد: زن مى‌تواند با يكى از عيوب چهارگانه جنون، اخته بودن، ناتوانى جنسى، قطع آلت تناسلى در مرد، نكاح را فسخ كند.

روايات مربوط به جنون:

١. محمد بن الحسن بإسناده عن محمد بن علي بن محبوب عن احمد عن الحسين عن القاسم بن محمد عن عليّ بن أبي حمزة، قال: سئل أبو ابراهيم(ع) عن امرأة يكون لها زوج قد أصيب في عقله بعد ما تزوّجها أو عرض له جنون، قال: «لها أنْ تنزع نفسها منه إنْ شائت؛ (١٤)

على بن أبى حمزه عرض كرد: از امام كاظم(ع) در مورد زنى كه شوهر او بعد از ازدواج، دچار اختلال عقل شده يا ديوانگى بر او عارض شود، سؤال شد، امام(ع) فرمود: «اگر زن بخواهد مى‌تواند از او جدا شود».

شيخ كلينى در كافى (١٥) از على بن أبي حمزه و نيز شيخ صدوق در من لايحضره الفقيه (١٦)

(١٣) همان، حديث١٣.
(١٤) وسائل الشيعه، ج١٤، باب ١٢ از ابواب العيوب و التدليس، ص ٦٠٧، حديث١.
(١٥) كافي، ج٦، باب في المصاب بعقله بعد التزويج، ص ١٥١، حديث١.
(١٦) من لايحضره الفقيه، ج٣، باب الشقاق، ص٥٢٢، حديث ٤٨١٨.