سند روايت اوّل منقطع است؛ و سند روايت دوم مشتمل بر محمد بن ابراهيم بن حارث تيمى و سند روايت سوم هم مشتمل بر ابن اسحاق است كه حال اين دو پيش از اين معلوم شد.

ج) روايت مالك در موطّأ

امام مالك ماجراى رؤياى اذان را در كتاب الموطّأ خود چنين نقل كرده است:

از يحيى از مالك، از يحيى بن سعيد نقل شده است: رسول خدا(ص) خواست دو قطعه چوب برگيرد تا با ضربه بر آنها... . (٤٦)

سند اين روايت منقطع است؛ زيرا يحيى بن سعيد بن قيس كه روايت را از رسول خدا(ص) نقل كرده قبل از سال ٧٠ هـ متولد شده و در سال ١٤٣ هـ در هاشميه وفات كرده است. (٤٧)

د) روايت ابن سعد در طبقات

اين روايت را محمد بن سعد در طبقاتش با سلسله سندهاى موقوف و غير قابل استناد نقل كرده است (٤٨) كه اينك به بيان هر يك از آنها مى‌پردازيم:

سند اوّل به نافع بن جبير منتهى مى‌شود كه در دهه ٩٠ و بنابر قولى در ٩٩ هـ درگذشته است.

سند دوم به عروة بن زبير منتهى مى‌شود كه در ٢٩ هـ متولد مى‌شود و ٩٣ هـ وفات مى‌كند.

سند سوم به زيد بن اسلم منتهى مى‌شود كه در ١٣٦ هـ در گذشته است.

سند چهارم به سعيد بن مسيب و عبدالرحمن بن ابى ليلى منتهى مى‌شود كه به ترتيب در ٩٤ و ٨٢ يا ٨٣ هـ درگذشته‌اند.

ذهبى در شرح حال عبداللّه‌ بن زيد گفته است: سعيد بن مسيب و عبدالرحمن بن ابى

(٤٦) الموطأ، ص ٧٥، باب «ماجاء في النداء للصلاة»، شماره١.
(٤٧) سير اعلام النبلاء، ج٥، ص٤٦٨، شماره ٢١٣.
(٤٨) الطبقات الكبرى، ج١، ص٢٤٦ـ ٢٤٧.